Ook overheid verwaarloost treinreiziger

De chaos op het spoor valt de NS te verwijten, maar de overheid gaat niet vrijuit. Op sein-, wissel- en computerstoringen kunnen afdelingen van de NS worden aangesproken die onder de minister van verkeer vallen. De afzijdigheid van de overheid is kwalijk.

De NS hebben aangekondigd vanaf 16 juli dagelijks 300 treindiensten niet te zullen laten rijden. Ze zeggen hiertoe gedwongen te zijn door een nijpend tekort aan personeel en materieel, waardoor al enige tijd regelmatig treindiensten uitvallen. Volgens ons gaat het om meer dan 350 treindiensten per dag. Daarmee schrappen de NS 7 procent van de dagelijkse treinen, terwijl de laatste tijd 'slechts' 2 procent uitviel.

Het gaat, zoals bekend, bij de nieuwe geschrapte diensten niet zozeer om treindiensten waar relatief minder mensen mee reizen of waar reizigers voldoende alternatieven hebben, maar om regio's waar de NS kampen met een personeelstekort. De reiziger heeft intussen het nakijken. Niet alleen zullen veel reizigers dagelijks een veel langere reistijd hebben, ze kunnen ook nog eens geen aanspraak maken op de 'geld-terug-bij-vertragings-regeling'.

De treinen die komende zomer gepland uitvallen, worden niet meegeteld in het percentage uitgevallen treinen dat de NS vanaf het derde kwartaal met terugwerkende kracht gaan publiceren (verplichting van het prestatiecontract met de overheid). Ze worden ook niet meegenomen in de punctualiteitscijfers, aangezien de minister daarover geen afspraken heeft gemaakt in het contract met de NS.

De aanpassing van de dienstregeling is dus -financieel gezien- een slimme zet van de NS: hoe minder treinen er rijden in probleemgebieden, hoe eerder de NS kunnen voldoen aan de verplichtingen in het prestatiecontract. Aan de afspraken met de reiziger houden de NS zich niet en ze bieden daarvoor ook geen enkele compensatie. Sterker nog, ze overwegen zelfs om de tarieven volgend jaar te verhogen. De minister zegt niets te kunnen doen. Dat terwijl de chaos op het spoor de afgelopen maanden het ene na het andere dieptepunt bereikte en zij grootaandeelhouder en concessieverlener is.

Uit onderzoek van Rover blijkt dat meer dan een kwart van de treinen is vertraagd, dat een op de vijf aansluitingen worden gemist en dat het aantal uitgevallen treinen is opgelopen tot meer dan honderd per dag. De informatievoorziening aan reizigers is bedroevend slecht, en het enige dat de directie van de NS te melden heeft over de situatie is dat 'de chaos nog anderhalf jaar voort zal duren'.

De afzijdigheid van de minister van verkeer is vooral kwalijk omdat onderzoek van Rover uitwijst dat infrastructurele problemen (sein- en wisselstoringen, uitval van noodoproepsystemen etcetera) een groot deel van de vertragingen veroorzaken. De NS willen een groot aantal treinen laten uitvallen, maar dit zal de sein-, wissel- en computerstoringen niet oplossen. Daarvoor is de minister verantwoordelijk met haar taakorganisaties Railinfrabeheer en Railverkeersleiding. Vanwege politiek gekrakeel wil zij die instellingen (nog) niet aansturen.

Wij willen dat de minister haar verantwoordelijkheid neemt en de NS dwingt om zich aan het contract te houden. Tegelijkertijd moet de minister haar eigen verantwoordelijkheid voor de infrastructuur serieus nemen.