ENSCHEDE - De textielarbeidershuisjes zijn 4,80 meter breed en zeven tot acht meter lang. ,,De muren zijn enkelsteens, dus als je die wilt isoleren, worden de huisjes nog kleiner.''
Directeur Fons Cateau van woningcorporatie De Woonplaats in Enschede kent de maten van de huizen aan het Roomveldje inmiddels uit zijn hoofd. Sloop of behoud van het Roomveldje is in korte tijd uitgegroeid tot een principiële kwestie. Van de 195 arbeidershuisjes staan er na de vuurwerkramp nog 75 overeind. Die zouden -zoals al ruim vóór de ramp de bedoeling was- worden gesloopt, omdat ze naar huidige maatstaven klein en primitief zijn. Op de valreep kwam stedenbouwkundige Pi de Bruijn echter met het idee om de huizen te behouden als historisch element in de grotendeels nieuw te bouwen wijk.
De Woonplaats hield daarop een enquête onder de oorspronkelijke bewoners, waaruit bleek dat 60 procent voor sloop is. ,,De vraagstelling is niet voor tweeërlei uitleg vatbaar'', zegt Cateau na kritiek van bewoners dat de corporatie met de enquête naar een uitkomst heeft toegewerkt. Niettemin nam de gemeenteraad deze week een motie aan om de huisjes vanwege hun 'cultuurhistorische betekenis' te behouden. Wethouder Buursink kon de corporatie slechts beleefd verzoeken van sloop af te zien. De gemeente heeft de sloopvergunningen namelijk al afgegeven.
De corporatie zit met de kwestie in de maag, omdat zij aan haar huurders van het Roomveldje heeft beloofd dat ze kunnen terugkeren in nieuwe huurwoningen die 750 gulden per maand gaan kosten. Die plannen komen in het gedrang als de arbeidershuisjes moeten blijven staan. Overleg tussen wethouder Buursink en directeur Cateau heeft een compromis opgeleverd: de Woonplaats onderzoekt of het mogelijk is om enkele blokken van in totaal ongeveer twintig huizen tegenover het vroegere Rozendaal-textielcomplex te behouden. Van buiten worden de huizen weer in de oorspronkelijke staat gebracht, van binnen zijn aanpassingen nodig.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.