Rostropovitsj viert feest op Museumplein

AMSTERDAM - Gewapend met picknickkleden, wijn, wodka en franse kaas heeft Amsterdam kennisgemaakt met 'Slava', de charismatische Russische cellist en dirigent Mtislav Rostropovitsj. Naar het concert dat het Koninklijk Concertgebouworkest onder leiding van Rostropovitsj op het Museumplein gaf, hebben volgens een schatting van de politie 7500 tot 10.000 mensen geluisterd.

Met dit concert opende Rostropovitsj het festival 'Slava' dat rond zijn persoon is opgebouwd. Daarin zal hij deze maand optreden als dirigent en cellist bij het Concertgebouworkest en als kamermusicus. Ook geeft hij enkele masterclasses. Bij deze eerste confrontatie tussen de Rus en het Amsterdamse publiek bleek hij nog niet zo bekend. ,,Kijk, daar heb je die opa weer'', riep een van de aanwezigen toen hij voor de tweede keer opkwam.

Onder een doorzichtige plastic kap speelde het orkest een feestelijk programma met twee korte fanfares van Henri Dutilleux en Rodion Sjtsjedrin, het spetterende 'Slava, a political overture for orchestra' van Bernstein, het vioolconcert van Glazoenov en de 'Schilderijen van een tentoonstelling' van Modest Moesorgski in de bewerking van Maurice Ravel.

Dutilleux's 'Fanfare for Slava' bleek een kort, smaakvol begin van het programma waarbij trompetten en trombones, aan de zijkanten van het podium opgesteld, een hoofdrol speelden. Aan het einde klinkt een kort motief uit het celloconcert van Dvorák, een werk dat cellist Rostropovitsj deze maand ten gehore zal brengen.

Bernsteins hommage aan Rostropovitsj klonk als swingende Broadway-showmuziek, hoewel Bernstein die regelmatig met vervreemdende effecten, door bijvoorbeeld op klassiek over te schakelen, uit de bocht laat vliegen.

De jonge Deen Nikolaj Znaider zorgde voor een warmbloedige uitvoering van Glazoenovs vioolconcert. Hij wordt nogal eens omschreven als een kil violist, maar het eerste deel van het concert speelde hij ongekend teder en innig. Daarna liet hij al zijn virtuositeit horen om in een heerlijk dansant laatste deel bij het einde te komen.

Tijdens de herhaling van dit concert gistermiddag in het Concertgebouw kwam zijn spel nog beter tot zijn recht, omdat de klank van zijn prachtige Guarneri 'del Gesù' toen pas goed te horen was.

Rostropovitsj beëindigde vrijdagavond het concert met een tamelijk langzaam gespeelde tocht langs de schilderijen van Moesorgski. Hier en daar ging het tempo ten koste van het venijn, zoals in de verbeelding van het schilderij met de gnoom of dat van de spelende kinderen.

Daarentegen leverde 'Il vecchio castello' een prachtig verstild en weemoedig portret op en waren de 'Catacomben' zeer aangrijpend. In beide delen speelden de koperblazers schitterend. Rostropovitsj omhelsde hen na afloop stuk voor stuk.

Op het Museumplein ging het feestje hierna door met vier toegiften, 'Tea for two' in een bewerking door Sjostakovitsj, 'La vie Parisienne' van Offenbach, een deel uit de balletmuziek van 'Romeo en Julia' van Prokofjev en een door Sjostakovitsj bewerkte Polka van Johann Strauss. Pas toen de dirigent het orkest had gesommeerd het podium te verlaten, verliet het publiek het plein.