2000 was topjaar voor verkopers koopsompolis

Voor koopsompolissen is 2000 inderdaad het topjaar geworden dat verzekeraars ervan hadden verwacht. Uit een bliksemenquête van het vaktijdschrift Verzekeringsblad blijkt dat vorig jaar in Nederland voor liefst 13,4 miljard gulden aan koopsompolissen (en andere producten met een eenmalige premie) is verkocht. Dat is bijna dertig procent meer dan in 1999.

Die forse stijging is overigens weinig verrassend, net zo goed als het vrijwel zeker is dat de verkoop van koopsompolissen dit en komende jaren weer sterk zal terugvallen. Per 1 januari dit jaar is immers de nieuwe Belastingwet van kracht geworden, met als gevolg dat aan lijfrentepolissen nog maar circa 2200 gulden mag worden afgetrokken. Althans voor mensen die geen aantoonbaar tekort in hun pensioenopbouw hebben. Bovendien dienden die polissen, om voor aftrek in aanmerking te komen, uiterlijk op 31 december te zijn aangeschaft, terwijl dat vroeger ook nog mocht in de eerste helft van het nieuwe belastingjaar.

Vandaar dat veel banken en verzekeraars eind vorig jaar een reclame-offensief waren gestart om voor de laatste keer nog gauw even op grote schaal koopsompolissen aan de man te brengen. Koploper blijkt andermaal Interpolis, de verzekeringspoot van de Rabobank, die voor bijna 1,1 miljard aan deze toen nog fiscaal aantrekkelijke producten wist te verkopen. Dat is een sprong van bijna zestig procent ten opzichte van het voorgaande jaar. Ook ABN Amro, met 582 miljoen aan koopsompolissen op afstand de nummer twee in deze markt, wist z'n omzet te verdubbelen.

Nu met de verkoop van koopsompolissen vanwege het nieuwe belastingstelsel geen gemakkelijke verkoopsuccessen meer zijn te behalen, verwacht Interpolis-directeur J. Kanen bij zijn klanten een omslag, 'van aftrekpostdenken naar pensioendenken'. ,,De beperktere aftrekbaarheid van lijfrentepremies maakt het noodzakelijk meer aandacht te besteden aan integrale persoonlijke financiële advisering.'' Kanen doelt daarbij onder meer op het berekenen van een eventueel pensioentekort, alsook op de financiering van eerder stoppen met werken en van de studiekosten van de kinderen.