Ook op gras buigen Franse tennissers niet

MELBOURNE - De Davis Cup-finale kreeg het scenario dat Patrick Rafter zich vooraf had gewenst. Maar een onwillige arm ontnam de Australische tennisser de kans het karwei in Melbourne af te maken. Nu groeide Nicolas Escudé uit tot de held van Frankrijk.

Met zijn overwinning in de laatste partij tegen Wayne Arthurs haalde de Fransman het beslissende punt en de negende zege voor de Fransen in het landentoernooi binnen. Australië leed de eerste nederlaag in de eindstrijd voor eigen publiek sinds 1968. Toen werd in Adelaide verloren van de Verenigde Staten.

Het was de grootste wens van Rafter om 2001 met de eindzege in de Davis Cup af te sluiten. In 1999 hield een blessure hem aan de kant toen de Australiërs ten koste van Frankrijk wel wonnen. Bovendien heeft de tweevoudig US Open-kampioen voor volgend jaar een pauze aangekondigd. Wellicht keert hij niet meer terug in het internationale circuit. In zijn drang naar succes raakte de toch al niet fitte Rafter overbelast.

Tot verrassing van de Fransen, in de halve finales in Rotterdam te sterk voor Nederland, verving captain John Fitzgerald zijn gerenommeerde koppel Todd Woodbridge en Wayne Arthurs op het laatste moment voor Rafter en Lleyton Hewitt. Daarmee namen de Australiërs een gok, die verkeerd uitpakte.

Hoewel Hewitt en Rafter de eerste set wonnen, hadden zij weinig in te brengen tegen het ervaren koppel Cedric Pioline en Fabrice Santoro. Het gebrek aan gezamelijke wedstrijden brak de Australiërs op. De als outsiders gestartte Franse ploeg profiteerde en ging met een 2-1 voorsprong de laatste dag in. Rafter klaagde na dit duel over zijn rechterarm.

Fitzgerald bleef achter zijn keuze staan. ,,Dit verlies doet pijn, maar ik vind het nog altijd een goede beslissing. Je moet niet vergeten dat de Fransen fantastisch tennis hebben laten zien. En achteraf is het natuurlijk makkelijk oordelen.''

Op de slotdag trok Hewitt de stand nog gelijk. Na zijn verrassende nederlaag in zijn eerste enkelpartij tegen Escudé, versloeg de nummer één van de wereld Sebastien Grosjean (6-3 6-2 6-3). Nu zou het de beurt zijn aan Rafter om de Australiërs aan de winst te helpen. De populaire volksheld moest echter afhaken. De pijn aan zijn arm maakte spelen onmogelijk. Dat was een streep door de rekening. Rafter had nog nooit van Escudé verloren.

Arthurs moest de plaats van Rafter innemen. De nummer 67 van de wereld gaf de fanatieke Australische aanhang in een nerveuze wedstrijd hoop toen hij de tweede set via een tiebreak naar zich toe trok. Daarna was het woord aan Escudé, die de eerste set, eveneens via de tiebreak, had gewonnen: 6-3 en 6-3.

Escudé hield met die overwinnig zijn Davis Cup-reputatie hoog. Van de acht partijen die hij speelde, verloor hij er niet één. Dit jaar was hij beter dan de Zwitser Bastl, de Nederlander Schalken en de Australiërs Hewitt en Arthurs. ,,Het is geweldig om deze beker te winnen'', zei Escudé. ,,Ik weet niet hoe ik mijn gevoelens moet omschrijven.''

De Franse captain Guy Forget, die van de Franse premier Jospin felicitaties ontving, droeg de overwinning voor een groot deel op aan Escudé. ,,Hij heeft het fantastisch gedaan. Hij gaat in de Davis Cup voor ieder punt. Ik zou willen dat hij het hele jaar door met deze instelling de baan op zou gaan. Hij kan dan uitgroeien tot een echte topper.''

In het reguliere circuit is Escudé niet de grootheid die hij in de Davis Cup wel is. Hij veroverde dit jaar, in Rotterdam, pas zijn eerste toernooizege. ,,Ik hoop dat deze prestaties in de Davis Cup een springplank zullen zijn voor mijn carrière in het circuit'', zei Escudé.

De negende titel in de Davis Cup bracht Frankrijk samen met Engeland op de derde plaats van de ranglijst aller tijden. Amerika gaat met 31 zeges aan de leiding, Australië volgt met 27. De winst van de Franse musketiers kreeg extra glans, omdat zij dit jaar viermaal uit (België, Zwitserland, Nederland en Australië) en viermaal op een andere ondergrond (gravel, tapijt, rubber en gras) moesten spelen.

De eerstvolgende wedstrijd van het Franse Davis Cup-team is thuis: op 8, 9 en 10 februari 2002 tegen Nederland.