Nieuw probleem voor Indonesië

Toen president Abdurrahman Wahid van Indonesië in oktober 1999 het roer overnam van de nazaten van het dictatoriale Soeharto-regime, ontving hij een erfenis van louter problemen. Indonesië kampte met een economische crisis, in de buitengewesten riep men om onafhankelijkheid, op de Molukken woedde een burgeroorlog en de corruptie in het land was epidemisch.

Toch, en misschien wel juist vanwege deze problemen, waren de verwachtingen bij zijn aantreden hooggespannen. Nu, bijna anderhalf jaar verder, bestaan alle problemen nog steeds in meerdere of mindere mate en is er helaas één bij gekomen. Abdurrahman Wahid wordt in het Indonesische parlement niet meer gezien als de onkreukbare wijze man die zelf wars is van corruptie en machtsmisbruik. En dat is in Indonesië en de buitenwereld hard aangekomen.

Op zichzelf is het winst dat een grote meerderheid van het parlement hem gisteren een officiële berisping heeft gegeven door een onderzoeksrapport goed te keuren van een commissie die concludeert dat Wahid betrokken is bij twee corruptieschandalen. Zelf heeft Wahid met de hem inmiddels bekende arrogantie gezegd geen verantwoording schuldig te zijn aan het parlement, zodat een constitutionele crisis in Indonesië tot de mogelijkheden behoort.

Als het parlement doorzet en wil dat er een gerechtelijk onderzoek komt naar de betrokkenheid van de president bij corruptie, kan dat de eerste stap zijn op weg naar een afzettingsprocedure van Wahid door het Indonesische Volkscongres, waarin het voltallige parlement zit plus tweehonderd afgevaardigden van lokale besturen en maatschappelijke organisaties. De ontknoping kan overigens nog maanden op zich laten wachten.

Waarmee Indonesië een onzekere en spannende tijd tegemoet gaat omdat gevreesd moet worden dat voor- en tegenstanders van de president zeker niet zullen aarzelen hun aanhang de straat op te roepen. En ongetwijfeld maken verschillende leiders zich nu al op om het mogelijke machtsvacuüm in Jakarta in te vullen.

Helaas heeft Wahid zich tot op heden niet de sterke leider getoond die Indonesië nodig heeft. De vraag is of er in Indonesië wel zo'n leider rondloopt, of er wel een alternatief is voor deze eerste gekozen president.