AMSTELVEEN - Gevraagd naar zijn verwachtingen voor het toernooi om de Champions Trophy, voorspelde Marc Lammers dat de bokaal naar Argentinië zou gaan. Zijn eigen team zou na Australië derde worden en verder was de volgorde: China, Nieuw-Zeeland en Spanje. Hij kreeg bijna gelijk. Het enige wat Lammers niet voorzien had, was dat Nederland vóór Australië als tweede eindigde.
Dat is een mooi resultaat. Wie had dat verwacht? Toch werd de vreugde overschaduwd door teleurstelling omdat na de honderd procent winst in de vijf voorrondepartijen ook op een zege in de finale was gerekend. Zover kwam het niet; de speelsters in het oranje met de leeuw op het shirt verloren van Las Leones, de in het blauw-wit gehulde Argentijnse leeuwinnen: 3-2.
De Zuid-Amerikaanse vrouwen wacht bij terugkomst in Buenos Aires een groots onthaal. Sinds hun olympische zilver dragen zij de erenaam Las Leones en worden hun successen in Argentinië breed uitgemeten. Vrouwenhockey is er enorm populair. Alle competitiewedstrijden komen op tv. De leeuwinnen zijn nationale helden, met alle (twijfelachtige) roem die daarbij hoort. Zo haalde de bruiloft van Vanina Oneto de tv, de serieuze en de glossy pers. Dat zal Lammers, die komende vrijdag huwt, niet gebeuren.
Zijn collega had de dag van zijn leven. Van oor tot oor grijnzend gaf Sergio Vigil opgewonden commentaar. Alsof hij zijn eerder gedane voorspelling, ,,Argentinië zal het vrouwenhockey de komende tien jaar domineren'', niet kon geloven. ,,Dit is de eerste medaille op een Champions Trophy'', glorieerde hij. ,,Onze eerste finale en meteen goud. En er zit nog groei in dit team.''
In tegenstelling tot de concurrenten Australië (na een magere 2-1 op China in de verlenging derde) en Nederland kon Vigil beschikken over zijn complete olympische selectie. Door die voorsprong was zijn team al naar een podiumplaats toegeschreven. In de voorronde verloor Argentinië nog van Nederland. ,,Daar hebben we veel van geleerd'', verklaarde Vigil. ,,Vandaag waren we mentaal sterker, speelden we met meer pressie en hielden we dat de hele wedstrijd vol.''
,,Argentinië speelde vandaag beter dan vorige week'', gaf Lammers toe. ,,Het leek wel of ze zich een beetje gespaard hadden.'' En keepster Clarinda Sinnige had vooral 'heel veel mooie varianten' bij de tegenstander gezien.
De Champions Trophy kwam dus bij het juiste team terecht. En toch... Natuurlijk was iedereen blij met de Nederlandse prestatie, maar was goud nu echt onhaalbaar? Sinnige: ,,Als je op het veld staat, ga je voor goud. Het was heel stil in de kleedkamer.''
Lammers somde wat oorzaken voor het falen op. ,,Als je de eerste drie corners niet benut, heb je een probleem. Zij scoorden wel twee uit drie corners. Nu kwamen wij achter, wat in het hele toernooi nog niet gebeurd was.'' Ook de fysieke kracht had de speelsters in de steek gelaten, dacht hij. ,,Ze zijn gewend aan één wedstrijd in de week. Nu waren het er zes in negen dagen.''
De motivatie was inderdaad groot. Van den Boogaard brak haar neus, maar haalde spelend het einde. Lammers had meer positiefs ondervonden om in de evaluatie mee te nemen. ,,De meiden hebben al honger naar een volgend toernooi. En we kwamen na de 2-0 goed terug; we toonden veel veerkracht.''
,,We zijn als team boven onszelf uitgestegen'', keek Sinnige terug. ,,Een aantal speelsters was ook individueel erg goed. Als we wisselden, leverden we weinig aan kracht in. Dat is een groot compliment voor de nieuwe meiden.''
Toch was de mix van spanning bij de nieuwelingen en het tekort aan energie bij de bepalende speelsters, die de voorgaande wedstrijden veel gegeven hadden, de belangrijkste oorzaak van het verlies. ,,Het was op, het was net een wedstrijd te veel'', zuchtte Sinnige. ,,Ik vond Argentinië beter dan in Sydney'', concludeerde Lammers. ,,Toen waren ze wat bangig.'' De reactie van Virgil: ,,We zijn voor niemand bang.''
Van leeuwinnen mag je niet anders verwachten.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.