Bruidsjurk, 75 piek, leuk voor carnaval

Trouwlustigen kunnen dit weekeinde weer lekker zwijmelen op de Love & Marriage-beurs in de Amsterdamse Rai. De huwelijkshype duurt voort, gevoed door koninklijke en glamourhuwelijken. Tussen aanzoek en trouwen zit gemiddeld anderhalf jaar. Het uitkiezen van de bruidsjurk blijft belangrijker dan de steeds exclusievere locatie. En iedere bruid gaat voor een nieuw exemplaar, weten de adverteerders op www.viavia.nl.

Bruidsjurk, kleur wit, maat 44, leuk voor carnaval, fl75,-.

,,U belt voor de bruidsjurk?'', zegt de man. ,,Voor welke van de drie?'' Hij grinnikt als hij de hoorn aan zijn vrouw geeft. Het is de jurk uit haar eerste huwelijk die ze te koop aanbiedt. ,,Als ik zeg dat ie veertien jaar oud is, denken mensen: dat ziet er dan vast niet uit. Daarom heb ik er maar bij gezet dat ie leuk is voor carnaval. Maar het is best een aardige jurk.''

Anita van Eijs (34) uit Zutphen is inmiddels voor de derde keer getrouwd. Haar twee oudste kinderen, meisjes van 11 en 13 jaar, zijn uit het eerste huwelijk. Dat die eerste bruidsjurk zo lang bewaard is gebleven, was vanwege de meiden. ,,Ik dacht dat zij het misschien wel leuk zouden vinden om later, als ze gaan trouwen, mijn jurk te dragen. Maar ze moeten niets van huwelijken hebben. Vorig jaar trouwde ik mijn huidige man, we hebben een leuk zoontje samen. Opeens dacht ik: ik doe mijn oude spullen weg.''

Ze hecht geen emotionele waarde aan de jurk. ,,Ik was zo jong, 20 jaar. Ik heb bijna blindelings gekozen. Nee, dan de jurk voor mijn tweede huwelijk. Die was tien keer zo mooi. Ook wit, met een heel lange bruidssluier. Maar die wilde ik na dertien weken alweer kwijt. In die korte tijd heb ik zoveel ellende van dat huwelijk gehad. Ik heb de jurk aan het Leger des Heils geschonken. Hij heeft er nog geen dag gehangen.''

Zomer 1999, Van Eijst was 33 en trouwde voor de derde keer. ,,In een lichtgrijs positiepakje, besteld bij een postorderbedrijf. Ik was vierenhalve maand zwanger en had eigenlijk genoeg van dat huwelijksgedoe. Maar ja, we kregen samen dat kindje en ik heb toch nog wel die ouderwetse instelling dat ouders getrouwd moeten zijn. Bovendien is mijn man zeven jaar jonger dan ik, het is zijn eerste huwelijk, dus we hebben er toch een leuke dag van gemaakt. Dat grijze trouwpakje heb ik nog steeds.''

B

ruidsjurk, Spaans model, maat 36, ivoorkleurig zijde, in zeer goede staat, prijs nader overeen te komen.

,,Het is een zijden jurk met een strak lijfje, lage hals en een rok die bestaat uit stroken, een beetje als een flamenco-jurk'', legt Leila (23) uit. En ze roept: ,,Ik kan niet wachten tot ik 'm kwijt ben''.

Ze is nog steeds gelukkig getrouwd, al vier jaar lang, daar niet van. Maar al op de huwelijksdag vond ze de jurk 'zozo'. ,,Als ik er nu naar kijk denk ik: hoe kán ik zoiets gekozen hebben? Ik heb 'm destijds gekocht met een gevoel van haast. We hadden de trouwdatum een maand van tevoren geprikt. We waren verloofd, heel offcieel met ringen, mooie kleren en een feestje. Ik woonde bij mijn ouders in Zwolle, maar zou in Amsterdam Europese studies gaan doen. Mijn vriend had daar al een huis. Wij zijn Marokkaans en mochten niet zomaar gaan samenwonen. Toen dachten we: laten we dan maar sneller gaan trouwen. Als je toch eenmaal die beslissing hebt genomen, waarom zou je dan eigenlijk nog wachten?''

Leila heeft de jurk in haar eentje gekocht. ,,Ik wilde geen commentaar hebben van andere mensen. Als ík de jurk maar mooi vond. En dat vond ik ook toen ik 'm de eerste keer zag. Maar het was een maat 40 en moest naar maat 36 vermaakt worden. Iedere keer als ik naar de bruidsstudio terugging om te passen, vond ik de jurk minder mooi.''

De jurk heeft toch vier jaar in haar klerenkast gehangen. Toch een beetje aan gehecht? ,,Welnee. Hij is een jaar in Frankrijk geweest, maar mijn nichtje paste er niet in, dus kwam ie weer terug. Ik dacht steeds dat ik 'm wel aan iemand zou kunnen slijten. Iemand die heel wanhopig was of die er in een vlaag van verstandsverbijstering wel iets in zou zien. Ik ben sowieso geen bruiloftsfanaat. Ik vond alles eromheen ook al zo'n verplichting. Als ik het opnieuw zou doen, zou ik het zeker niet meer zo groots doen. En met een normale jurk.''

Bruidsjurk, maat 44/46, wit, exclusief handgemaakt, opgezet kant en kralen, met lange mouwen en sleep, fl1750,-zeer mooi.

Hij popelt om het verhaal van de bruidsjurk te vertellen. Die is in Peru gemaakt. Daar heeft Erik Schenkel (35) uit het Groningse Alteveer zijn vrouw ook ten huwelijk gevraagd. ,,Midden op het Plaza di Arma in Lima ben ik op mijn knieën gegaan. Een jaar nadat ik haar had ontmoet bij vrienden van me in Nederland. We zijn gaan mailen en Dora heeft me toen uitgenodigd voor een vakantie in Peru. In die weken wist ik het: dit is de vrouw van mijn leven.''

Dora kon niet meteen mee terug naar Nederland. De 'papierwinkel' begon en de twee konden geen trouwdatum prikken voordat alles in orde was. Wel was duidelijk dat een huwelijk in Peru makkelijker zou zijn dan wanneer Dora eerst 'los' naar Nederland zou komen.

,,Ze komt bovendien uit een christelijk gezin: eerst trouwen, dan pas samenwonen. Zo denk ik er eigenlijk ook over. Mijn ouders en zus gingen mee voor het huwelijk. Het was mijn derde bezoek aan Peru. Die temperatuur daar, het eten: het is wennen, hoor. Het ging niet goed met mijn gezondheid.''

Schenken kan zijn lachen niet inhouden als hij verder vertelt. ,,Al drie dagen voor de trouwdag was ik ziek, zeg maar gerust: aan de diarree. We stonden voor het altaar, in de avond rond een uur of zeven. Het werd me opeens zwart voor de ogen. Ik moet hier weg dacht ik. Ik fluisterde wel wat tegen de pastor: ik ben zo ziek, ik moet naar de wc en ben toen heel hard weggerend.'' Hij schatert het uit. ,,Iedereen in de kerk dacht: Hij gaat er vandoor! Maar in mijn afwezigheid heeft de pastor het uitgelegd en toen ik weer terugkwam applaudiseerde de hele kerk. O, wat voelde ik me toen opgelaten, verschrikkelijk.''

Die bruidsjurk overigens, was een heel mooie, wil Schenkel nog even gezegd hebben. ,,Met heel veel kraaltjes, een voor een opgenaaid. Maar ja, het is een hoop geld, hè. Het zou toch leuk zijn als we daar iets anders mee kunnen doen.''

B

ruidsjurk, maat 38/40, wit, van voren net over de knieën en van achter tot de grond, inclusief handschoenen en haarstukje, fl350,-.

Acht jaar oud is de jurk van Angelique de Kreek (31), moeder van drie kinderen uit Mijnsheerenland in de Hoeksche Waard. Waarom zo lang gewacht met verkopen? ,,Ik raak 'm gewoon niet kwijt. Ik heb destijds vrij vlot advertenties geplaatst. En toen een hele tijd weer niet. Het is ook zo'n gedoe steeds weer een tekst in te sturen. Ik heb de jurk drie maanden in een bruidswinkel mogen hangen, maar ook daar lukte het niet. Doordat je nu via internet kunt adverteren, plaats ik de advertentie vaker, maar niemand reageert.''

Was het zo'n lelijke jurk? ,,Helemaal niet. Het is een heel moderne bruidsjurk. Niet zo'n Sissy-look met pareltjes, maar wat sportiever en toch chic. Ik kocht 'm voor 1500 gulden. Ik ben begonnen met een verkoopprijs van 750, maar nu gaat ie zelfs voor 350 gulden nog niet weg.''

De Kreek is nog wel getrouwd met diezelfde man van acht jaar geleden. Hij was in vol ornaat: in de ceremoniële kleding van de marechaussee. Maar de bruidsjurk mag weg, die neemt te veel plaats in. Ze blijft adverteren hoewel ze wel begrijpt dat bruiden in spe massaal voor nieuw gaan.

,,Ik ben zelf eerst op zoek geweest naar een tweedehands jurk. Want het is toch maar voor die ene dag en de tweedehandsjes zien er na één dag toch ook nog mooi uit. Maar er moet dan wel net iets te vinden zijn wat je echt heel erg leuk vind. En dan ook nog precies in jouw maat. Dat lukte dus niet en toen ben ik toch maar naar een bruidswinkel gegaan.''

,,De jurk bewaren voor mijn dochters? Ik had zelf ook niet in de jurk van mijn moeder willen trouwen.''

Bruidsjurk, witte Sissy, maat 36/38, inclusief sluier en hoepel, prijs nader overeen te komen.

,,Die jurk, dat was mijn meisjesdroom. Ik moest er wel voor afvallen, maar hij was zo mooi. Open rug, strak om het middel, met pareltjes bewerkt en een laag decolleté, je kon mijn borsten mooi zien'', ratelt Zimba el Massaoudi (31) uit Leidschendam. Maar uiteindelijk heeft ze die droomjurk in de twee dagen dat het traditioneel Marokkaanse huwelijksfeest duurde, slechts enkele uren aangehad.

De eerste dag, in juni 1999, was het hennafeest alleen voor vrouwen. De bruid draagt groen-witte kleren (,,Gekocht in Marokko, wie ze wil, mag ze hebben''), haar handen en voeten worden met henna ingesmeerd en ze wordt door de andere vrouwen in de watten gelegd. Op de tweede dag heeft El Massaoudi zich wel zeven keer omgekleed. Ze had zes traditionele tenues gehuurd.

,,De vrouw van wie je de kleding huurt, huur je er ook bij voor de hele ceremonie. Ze helpt met omkleden en maakt je steeds op, want bij iedere kleding hoort een andere make-up. Bij de feestzaal zat een piepklein kamertje waar ik me steeds moet omkleden. Dan namen ze me mee naar binnen om te showen, er werd gedanst en na een halfuurtje zat ik weer in de kleedkamer. Pas om negen uur 's avonds had ik de jurk aan die ik zelf had gekozen. Dát was mijn moment. Van alle kleding was die witte bruidsjurk de mooiste. Als ik 'm hier niet kan verkopen, neem ik 'm dit jaar mee naar Marokko, verkoop ik 'm daar.''