Boerentranen (2)

Sinds de uitbraak van mkz in Nederland grijpen diverse bekende en onbekende commentatoren de gelegenheid aan om hun mening in dagbladen en tijdschriften te publiceren.

Als gepensioneerd controleur stamboekhouder van de Rundveeverbetering in Noord-Holland treft het mij bijzonder, dat uit de commentaren duidelijk blijkt, dat die mensen geen snars besef hebben van wat boeren bezighoudt op hun bedrijven. Het merendeel der boeren is actief veefokker en aangesloten bij het Nederlands Rundvee Syndicaat. Dat zijn dus niet zomaar veehouders, maar boeren die met behulp van vaak duur stierenmateriaal via kunstmatige inseminatie of met eigen stier hun veestapel op hoger peil willen brengen. De liefde voor het dier en voor de veefokkerij brengt met zich mee dat boeren bijzonder gehecht zijn aan hun vee. Natuurlijk blijven de dieren niet leven, maar dan bepaalt de boer zelf wanneer en welk dier hij ruimt in verband met ziekte, gebreken of onvoldoende productie.

De rundveefokkerij in Nederland dateert al van vóór 1900 en is wereldwijd bekend. In Amerika en Canada zijn de nu in aanzien zijnde fokproducten terug te voeren op bloedlijnen uit Friesland en Noord-Holland.

Als men dan een stal moet ruimen met dieren, die men al generaties lang met toewijding en kennis van zaken en grote liefde heeft gefokt, is het 'van de gekke' dat leken schrijven over krokodillentranen.

Dit is de boeren nog eens extra op het hart trappen en dat is echt om te huilen.