De Utrechtse fietspoolplaats biedt weinig veiligheid

De Utrechtse politie heeft zaterdagavond een zoekactie gehouden naar de serieverkrachter, die de laatste tijd in de universiteitswijk de Uithof actief is. Een tipgever had een vrouw horen gillen. De gemeente heeft intussen fietspoolplaatsen opgezet, waar vrouwen zich kunnen verzamelen om met elkaar op te fietsen.

UTRECHT - Het zijn openbare wegen. Dus van iedereen. Daarom fietsen Utrechtse vrouwen 's nachts met een stalen fietsketting in de hand of praten zij druk in hun mobieltje. Dat met een zo hoog mogelijke snelheid. Zo hopen zij de Utrechtse serieverkrachter te slim af te zijn.

Dat kan anders, dacht burgemeester Brouwer en opende vorige week een 'fietspoolpunt'. Een geel bordje van twintig centimeter vastgespijkerd aan een verkeerspaal.

,,Zo bij de poffertjeskraam is een prettige plek om elkaar op te wachten'', prees Brouwer het gele bordje. Vrouwen kunnen hier 's nachts stoppen en wachten op vreemden om samen verder te rijden. Het bordje is geplaatst aan de Baden Powellweg, een doorgaande weg naar de wijken Lunetten en Hoograven in Utrecht Oost. In deze omgeving met veel studenten-etages is de serieverkrachter meerdere malen gesignaleerd. Een maand geleden sloeg hij achthonderd meter hier vandaan toe.

Martine (27) weet dat. De poffertjeskraam die overdag mooi verlicht is, is nu dicht. De straten verlaten. Ze fietst alleen over de weg die uitkomt op een park. ,,Die kerel is weer bezig, hè'' is het eerste wat ze zegt als ze op het gele bordje wordt gewezen. Een maand geleden hield de politie haar op deze weg aan, omdat een meisje hier van de fiets was getrokken. Daarna vermeed ze de ene week het park wel, de andere weer niet. Vandaag niet, Martine is op stap geweest. Ze is doodmoe, aangeschoten en wil snel naar huis. In het gele bordje heeft ze weinig geloof. ,,Je gaat hier toch niet uren alleen staan wachten op een andere fietser?''

Het is druilerig weer. De wegen worden verlicht door het schelle licht van de lantaarnpalen, waarvan er verschillende staan rondom het kruispunt. Op twee verkeerspalen is aan het fietspad een bordje bevestigd met de letters fietspoolpunt. Het bordje valt nauwelijks op. Fietsers rijden vanwege het weer haastig voorbij, in een groep of alleen.

Annelies (25) wijst op een stalen fietsketting die ze over haar stuur heeft hangen. Van haar vriend heeft ze geleerd om daarmee de verkrachter op zijn knieschijven te slaan. ,,Niet op zijn hoofd, dan sla je hem dood.'' Annelies hoorde een week geleden van het fietspoolpunt. ,,Iedereen zei 'wat een onzin. Daar ga ik echt niet staan wachten'.'' Annelies laat het van de situatie afhangen. ,,Als ik een meisje alleen hier zie, zou ik haar vragen samen op te fietsen.'' En als het een jongen is? Ze aarzelt.

De gemeente noemt het een sociaal veilige plek, waar fietsers op andere fietsers kunnen wachten om samen door te fietsen. Waar het veilige in zit, is onduidelijk. Iedereen kan hier immers staan. Toch aarzelt Michelle (35) niet aan het fietspoolpunt mee te doen, als ze zeker weet dat hier om het uur fietsers staan. Dan zou ze haar tijd in de kroeg daarop instellen. Dat lijkt haar veiliger dan iedere keer op de gok op het fietspad achter een groepje studenten te hangen.

Het is vier uur 's nachts. De meeste discotheken en café's in de binnenstad sluiten hun deuren. Vrouwen fietsen pratend in hun mobiele telefoon voorbij, anderen zitten bij hun vriendje achterop. Het gele bordje laten zij achter zich. Binnenkort komen op vier andere plekken, allen toegangspoorten naar het gebied waar de verkrachter actief is, ook gele platen. Op de Uithof, de plek waar studenten tegelijkertijd uit de universiteit komen en verpleegsters uit het ziekenhuis, komt het twintig centimenter lange bord niet.