Bulk wilskrachtig in dubbelrol

POZNAN - Als het aan Nicole Bulk ligt, zal Nederland de komende jaren meer kanovaarders afvaardigen naar internationale kampioenschappen. Met een groep van vijf jonge vrouwen is Bulk begonnen met een project dat het Nederlandse kanovaren een nieuw gezicht moet geven en uiteindelijk moet leiden tot een geduchte delegatie voor de Olympische Spelen van 2008.

Nu is Bulk zelf dat gezicht. Dat is al jaren zo. Het zal veranderen als Nederlands beste vaarster en tevens bondscoach wordt achterhaald door nieuwelingen als Eef Haaze, Femke Roos, Carla Costa, Tamara Yosef en Esther Stormink.

Zij moeten de bezetting voor een twee- en vierpersoonskajak gaan vormen. En als een van hen harder vaart dan Bulk, dan kiepert de coach uit de boot. Dat is althans de bedoeling. Het eerste internationale optreden is voorzien in 2003. ,,Het plan is vooralsnog meer op wilskracht dan op financiële mogelijkheden gebaseerd'', erkent Bulk.

Zij bereikte dit weekeinde een zesde plaats op de niet-olympische 1000 meter bij de wereldkampioenschappen in Poznan. ,,Helaas niet op de 500 meter. Want dat is bij de vrouwen toch het belangrijkste onderdeel.'' Bulk kwam op die afstand niet verder dan een vijfde plaats in de B-finale.

Tobias van der Pol, de tweede Nederlander bij het WK, eindigde gisteren als zevende in de finale 200 meter. ,,Niet zo goed als vorige maand in Milaan'', vond Bulk. Daar haalde ze tijdens de Europese titelstrijd twee zesde plaatsen. Daar moest ze na twee mislukte seizoenen strijden voor het behoud van haar NOC NSF-status als topsporter. ,,Misschien was ik daarom in Milaan wel iets scherper.''

De zwakke jaren volgden op het moment in 1998, waarop Bulk (32) leek door te stoten naar de wereldtop. Turbulentie in haar leven zorgde voor een ernstige terugval. Ze nam het besluit niet als verliezer van de wedstrijdsport afscheid te nemen en zag die veerkracht gehonoreerd in de benoeming als bondscoach. Coach van je zelf, schamperen sommigen. Maar met ingang van deze herfst dus officieel van de groep van vijf, tegen een nog overeen te komen honorarium.

Is Bulk in haar dubbelrol momenteel best te spreken over de Nederlandse Kano Bond, Paul Hoekstra is dat minder. De bondscoach van de mannen, die begin dit jaar als coördinator is binnengehaald, vindt het maar raar dat de bond hem geen voorstellen heeft gedaan voor een rol in de komende jaren. Maar hij weet ook dat de NKB nauwelijks een cent te makken heeft en dat de bondsmachine allerminst op rolletje loopt.

Van der Pol prijst de ervaring en de rust van de vroegere topvaarder, die tijdens de Spelen van Tokio (1964) zilver in de K2 behaalde. Een jaar geleden deed Van der Pol nog mee aan marathons op het water, zijn toegenomen snelheid schrijft hij goeddeels aan de aanpak van Hoekstra toe. En Hoekstra zelf? ,,Ik heb mij voorgenomen mezelf twee maanden onvindbaar te houden. Maar ik zal de Nederlandse kanovaarders niet graag vaarwel zeggen'', zegt de man die al jaren in België woont. ''