Belcanto van Forum!

Toen de Nationale Reisopera nog Opera Forum heette en het Orkest van het Oosten nog als Forum Filharmonisch door het leven ging, sloot men een contract met de Italiaanse platenmaatschappij Frequenz voor het opnemen van diverse opera's.

Onder leiding van chef Gabriele Bellini werden een paar opnames gemaakt, maar vervolgens ging Frequenz failliet. Gelukkig nam de maatschappij Pilz-Arts (gedistribueerd door een Belgische importeur) de rechten over en komen de opnames alsnog uit. Zo kwam een zeer fraaie opname uit van Donizetti's 'Linda di Chamounix' (ARTS 447151-2, 3 cd's), opgenomen in 1992; op de hoes heet het orkest inmiddels Orchestra of Eastern Netherlands en het koor van de Nationale Reisopera staat onder leiding van Andrew Wise, die met de naamsverandering al lang naar de Vlaamse Opera was vertrokken.

Dat zijn echter bijzaken van een zoals gezegd fantastische opname van dit vergeten werk. De opera valt in het zogenaamde semi-seria-genre (half komisch, half dramatisch) waarin o.a. ook Rossini's 'La gazza ladra' en Cimarosa's 'Il matrimonio segreto' vallen (van de Cimarosa-opera verscheen op ARTS onlangs ook een goede Forum-opname onder Bellini). De cast die voor deze Nederlandse produktie bij elkaar werd getoverd, is subliem. Het zijn, met uitzondering van de geweldige Petteri Salomaa (Antonio), allen Italianen en dat is te merken. Mariella Devìa zingt een geweldige titelrol waarin innige lyriek samengaat met parelende coloratuurtechniek. Haar waanzinsscène is hallucinerend mooi en samen met tenor Luca Canonici (een goede, lyrische Carlo) zingt zij een hemeltergend fraai duet in de eerste akte. De melodie van dat duet loopt als een rode draad door de opera en verlost uiteindelijk Linda uit haar waanzin.

Alfonso Antoniozzi zorgt als Marchese di Boisfleury voor de komische noot in de opera. Met gevoel voor het parlando typeert Antoniozzi zijn rol prachtig als ware hij Don Pasquale in eigen persoon. Sonia Ganassi zingt met fraaie mezzo de broekrol van Pierotto en de genoemde Salomaa is een ontdekking. Het Forum Filharmonisch speelt onder Bellini (een gouden naam voor een opera-dirigent!) met uitmuntende aandacht voor het rubato-principe waarmee muziek uit deze periode zo meeslepend kan klinken. Een opvallende, Nederlands-Italiaanse produktie kortom die bovendien een leemte in de Donizetti-discografie opvult.