DSM-topman verwacht dit jaar 'aanzienlijk hoger' resultaat

Van onze redactie economie HEERLEN - Het chemieconcern DSM verwacht dat het resultaat uit gewone bedrijfsuitoefening dit jaar aanzienlijk zal uitkomen boven dat in 1994. In dat jaar wist DSM een verlies van 118 miljoen gulden om te buigen in een netto winst van 532 miljoen.

Topman ir. S. de Bree baseert zijn optimistische prognose op de verwachting dat het verkoopvolume het eind vorig jaar bereikte niveau kan handhaven. Over heel 1994 lag de afzet in hoeveelheden 12,1 procent boven het cijfer van 1993.

Produkten die last hadden van gestegen grondstofprijzen zullen van de gunstige situatie kunnen mee profiteren door hogere afzetprijzen, verwacht De Bree. De Amsterdamse beurs reageerde verheugd op de mededelingen: de koers van DSM steeg aanvankelijk met 3,10. Aan het eind van de dag bleek de winst beperkt tot 1,90. De slotnotering bedroeg 136,20.

Dat de netto winst op 532 miljoen uitkwam - De Bree had half december gesproken van 'ruim boven 400 miljoen' en dat later gecorrigeerd tot 'boven 500 miljoen' - dankt DSM aan het buitengewoon goede vierde kwartaal. Het bedrijfsresultaat in dat tijdvak van 245 miljoen was goed voor veertig procent van het bedrijfsresultaat over heel 1994. De al eerder gestegen afzet werd in de laatste manden van het jaar gevolgd door gestegen prijzen.

Bij de presentatie van de jaarcijfers, gisteren, noemde De Bree 1994 'een jaar van winst op alle fronten.'

Toch was hij nog niet tevreden. Op het gevesteerd vermogen werd negen procent verdiend. En dat blijft, zei hij, ruim onder het gemiddelde van dertien procent over de jaren 1985-'94.

Mr. A. Timmermans, de financiële man in het bestuur, gaf drie oorzaken voor het sterk verbeterede bedrijfsresultaat. Allereerst wees hij op de hogere afzetvolumes, die voor 500 miljoen gulden bijdroegen. Ten tweede op de hogere marges en betere voorraadresultaten (130 miljoen) en ten derde op een daling van de vaste kosten met honderd miljoen.

De bespaarde vaste kosten komen grotendeels uit lagere uitgaven aan salarissen en premies. Sinds 1991 heeft DSM de kosten op dit terrein met 400 miljoen gedrukt.

De keerzijde daarvan is een vermindering van het personeelsbestand van 25 000 tot 19 000. Afnemende vaste kosten betekenen echter dat andere kosten soms stijgen: DSM heeft een aantal werkzaamheden uitbesteed die vroeger door eigen mensen werden verricht.

Aan de opsomming van winst verbeterende factoren voegde De Bree nog toe dat de financiële positie is versterkt; de rentelasten zijn aanzienlijk gedaald. Bovendien dragen de meeste jonge produkten na hun verliesgevende aanloopfase nu bij aan de kasstroom. Daaronder is de sterke vezel dyneema. Door investeringen, acquisities en verkoop van bedrijfsonderdelen hoopt DSM het zwaartepunt geleidelijk te verschuiven naar produkten met een hogere toegevoegde waarde.

Alles bijeen denkt de DSM-top een volgende recessie vesterkt tegemoet te kunnen treden. Timmermans zag een stijgende lijn: “Toen het met de kolen afliep, gaf niemand nog een cent voor ons; de zware crisis rond 1982 zijn we ook door gekomen en de inzinking tijdens de laatste recessie was niets, daarbij vergeleken.” Toch gaat het bestuur niet zover dat het rode cijfers uitsluit bij een volgende recessie.

De Bree had toch nog wat te klagen. Het zit hem dwars dat de concurrentievoorwaarden in Europa niet overal gelijk zijn, ondanks de eind 1992 ingevoerde interne markt. Wegens nationale belangen worden in sommige landen nog subsidies gegeven die “zonder meer concurrentie vervalsend zijn.”