Witschge en Blinker als melaatsen behandeld

ROTTERDAM - Wilden Rob Witschge en Regi Blinker er met de kas van door gaan bij Feyenoord? Ze zullen toch ook niet vals gekaart hebben? Als zouden zij melaatsen zijn, zo worden de twee ex-internationals momenteel behandeld in de Kuip. Welk misdrijf of wangedrag rechtvaardigt de hardvochtige houding in hun richting? Het zijn vragen, waar trainer Arie Haan geen antwoord op geeft.

Na het ternauwernood bereikte gelijkspel van zaterdagavond tegen NAC (2-2, halverwege stond het 0-2), kon Haan een gevoel van ergernis bij vragen over het verbannen duo maar amper voor zich houden. “Daar ga ik niet op in”, is tegenwoordig het stopzinnetje van Arie uit Winschoten. “Ik heb ze niet meer nodig”, verduidelijkte hij laat op de avond. Wat Blinker en Witschge nog van hem mogen: hun conditie op peil houden bij de trainingen van het tweede elftal. Dat is min of meer als een belediging te beschouwen door voetballers die, hoe dan ook, jarenlang in Nederland aan de top hebben gespeeld. Dit seizoen is Blinker met vier doelpunten zelfs nog topscorer in het Europa Cup 2-toernooi. Zijn doelpunt in de thuiswedstrijd tegen Everton liet Feyenoord naar de kwartfinale promoveren.

Blinker is de laatste dagen langzamerhand dol geworden van de handeltjes binnen de Zwitserse club FC Luzern. Een consortium van sponsors schijnt een slordige twee miljoen gulden aan transfergeld voor hem te hebben gereserveerd, maar in een ondoorzichtig machtsspel tussen dat consortium en het bestuur van FC Luzern, wordt de linksbener nog steeds aan het lijntje gehouden. Alle partijen verklaren vooralsnog het tegendeel, maar het is aannemelijk dat de afschaffing van het transfersysteem de Zwitserse hand plotseling op de knip houdt. Als speler geblokkeerd worden door de afschaffing van het transfersysteem, het is weer eens wat anders.

Rob Witschge heeft het intussen nog moeilijker. Blinker is tenminste over een half jaartje van zijn contract verlost en dan voor het buitenland transfervrij. Witschge, de linkermiddenvelder die toch dertig keer de nationale trui heeft gedragen, hikt aan tegen nóg een contractjaar bij Feyenoord. Af en toe duikt in de sfeer van quasi-interesse voor hem de naam op van een buitenlandse club. Zo is Sevilla genoemd, SK Beveren ook, thans gaat het weer om Derby County, maar de wrange werkelijkheid is dat Rob Witschge samen met Regi Blinker onlangs in Breda met Feyenoord 2 tegen de amateurs van De Baronie speelde.

Verbanning

Het is de vraag of in geval van toetsing aan het arbeidsrecht de verbanning van Blinker en Witschge wel gerechtvaardigd is. Wie qua salaris eerst door zijn club wordt ingeschaald op het niveau van tonnen per jaar, wie ook tot voor kort steeds basisspeler in Feyenoord 1 was, kan zich afvragen of een verwijdering uit de A-selectie op juridische gronden houdbaar is. Intern moeten de veroordeelden wel bijzonder vreselijke dingen hebben uitgehaald; anders is hun verbanning niet te verklaren.

Toevallig heeft Arie Haan als speler zelf in een vergelijkbare positie gezeten. In het voorjaar van 1975 kwam hij bij Ajax in conflict met trainer Hans Kraay. Het was in de tijd dat drievoudig Europa Cup I-winnaar Ajax uiteen viel, Kraay niet werd gepruimd en bijvoorbeeld een Ajacied zogenaamd per ongeluk op de bril van de trainer ging zitten. Haan was toen één der oppositieleiders. Hij liet het conflict zodanig escaleren, dat Kraay hem terug zette naar de C-selectie. Via zijn raadsman mr. Van Voorst kocht Haan zich na een slepende affaire vrij voor een bedrag van 450 000 gulden. In mei 1975 kwam hij vervolgens bij Anderlecht terecht. Later werd pas duidelijk dat Arie Haan zich al - vooruitlopend op de vrijkoop-fase in Amsterdam - aan Anderlecht had verbonden. “En”, zo stelde hij achteraf triomfantelijk vast, “als de mensen nu weten dat Anderlecht minstens zeven ton voor mij over had . . .”

Over de tussenkomst van advocaten en rechters bij arbeidsconflicten in de voeballerij, nam NAC-coach Wim Rijsbergen zaterdag Arie Haan even op de korrel. “Arie heeft het niet zo op rechters.” Hij doelde op de omkoop-perikelen in de jaren tachtig bij Standard Luik. Toen de burgerlijke rechter zware straffen oplegde aan jongens als Eric Gerets, Simon Tahamata en Jos Daerden, maakte Haan zich bij velen gehaat, door als enige buiten schot te blijven. Hij was juist op tijd naar Hongkong vertrokken. “Dat had je nou niet moeten zeggen”, antwoordde Haan zaterdag op het plagerijtje van Rijsbergen.

Intussen voetbalt het Feyenoord van Arie Haan nog steeds met enige regelmaat als een kip zonder kop. Tegen NAC was het in de eerste helft een absolute aanfluiting. Goals van Graham Arnold en Yassin Andellaoui leken beslissend, maar waren het tenslotte niet. Na de rust werd de voor Denis Klioejev ingevallen rechtsbuiten Gaston Taument weer eens de grote man. Hij gaf Feyenoord ineens weer de schwung die het zo vaak mist. Taument kreeg terecht meer applaus dan de wel erg vaag debuterende Henk Vos. Overigens waren er twee blunders van NAC-doelman John Karelse voor nodig om voor Feyenoord het aantal verliespunten van drie naar twee terug te brengen. Tweemaal was het de jonge Giovanni van Bronckhorst die profiteerde. De linksbenige speler deed het twee keer met rechts.

Discussie

De geslaagde invalbeurt van Taument, kon niet worden gezien als een sterke wissel van Haan. Als Taument, al jaren toch de meest getalenteerde Feyenoorder, zo goed is, waarom speelt hij dan niet van meet af aan? Ook dat is een vraag, waar Arie Haan bij voorkeur de schouders over ophaalt. En zo ook over de discussie of Feyenoord met de twee spitsen Vos/Larsson, of gewoon weer met echte vleugelspelers moet opereren. De ene keer houdt Haan het op de Ajax-vorm met drie aanvallers, een week later gaat het er weer geheel en al anders aan toe. Sinds hij het van Wim van Hanegem over nam, heeft Feyenoord tien competitiewedstrijden gespeeld. In die serie werd vijf keer gewonnen, twee keer gelijk gespeeld en drie keer verloren; goed voor zeventien winst- en dertien verliespunten. In die tien wedstrijden werden maar liefst twintig spelers gebruikt. En helaas voor Feyenoord, de puntenopleving tegen de jaarwisseling ten spijt, luidt de conclusie: er staat nog steeds geen elftal en een herkenbaar systeem is er evenmin.