Zwijgen

Er hoeft voor prof. dr. W. Wolters, psychotraumatoloog te Utrecht, helemaal geen onderzoek te komen naar de samenhang tussen een aantal recente gevallen van kindermoord, (poging tot) zelfmoord van de dader(s) en de publiciteit daarover in de media. Die samenhang staat voor hem vast. Zo zei hij afgelopen weekeinde tegen het ANP: “Ik zit maandag nog in de uitzending van MiddagEditie en 's avonds bij Nova. Daarna houd ik voorlopig mijn mond. Vorige week heb ik naar aanleiding van de drievoudige kindermoord in Hoofddorp voor RTL 4 al gewaarschuwd voor een volgend drama. Dat deed zich vrijdag voor. Ik ben daarom bang dat het drama bij Ulvenhout niet het laatste is geweest.”

In huize Willems moeten ze de afgelopen dagen toch ongerust de media hebben gevolgd. Zouden de voorlopig laatste twee openbare optredens van de professor leiden tot nog gauw een drama voor je er een half jaar lang niet eens meer de pers mee haalt? Als Willems zichzelf serieus had genomen, had hij zijn mediatoernee van die maandag afgelast. Blijkbaar durfde hij het risico van nog zo'n drama wel aan. Als daarna de media en, denk ik dan, vooral andere psychotraumatologen met een afwijkende opvatting dan maar zouden zwijgen.

Woensdagavond reikte EO's 'Tijdsein' een volgende verband aan: de stijgende criminaliteit onder jongeren hangt samen met het toenemende geweld op de televisie. Op dat laatste werd overigens niet ingegaan. Zijn er werkelijk steeds meer programma's vol geweld te zien? Ook de deskundige van dienst, de criminoloog J. van Dijk, liet die kant van de zaak onbesproken en zwakte, overigens zonder veel indruk te maken, de stelling van 'Tijdsein' af: het is niet de enige factor, maar een relatie is er wel.

De met behulp van een paar opgesloten zwaar criminele, of eigenlijk sociaal zwak ontwikkelde jongeren aangedragen overige voorbeelden waren ook niet echt overtuigend, al was het maar omdat ze vooral wezen naar een gang-cultuur, waarin tv en video een ondergeschikte rol speelden. Vandaar dat Van Dijk ook begon met 'de maatschappelijke tweedeling' te noemen, die veel meer omvat dan alleen financiële verschillen, als oorzaak van de toenemende criminaliteit onder jongeren. Niet de gewelddadigheden, maar het feit dat geweld wordt aangedragen als oplossing van een conflict, maakt het tot een alledaags verschijnsel.

Een half jaar lang geen enkele gevechtsscène op de tv en je kunt weer zonder angst 's avonds op straat? Zo ver ging Van Dijk niet. “Onze inzet is dat er iets gaat gebeuren.”

Iets? “Prima!”, sloot 'Tijdsein' af.

Zou trouwens ook meetbaar zijn wat bijvoorbeeld zo'n Martin Gaus met z'n poging tot talkshow 'Gaos' aanricht onder het daarvoor bevattelijk deel van 'de grootste familie van Nederland'? Maandagavond sloot hij zijn merkwaardige tocht langs een aantal gasten af met een verwijzing naar de dierenwereld, waar men zo lief is voor elkaar. En ik moest eerlijk toegeven, ik schat dat de gemiddelde olifant ook een heel behoorlijk figuur slaat als presentator van een Tros-talkshow.

Ter verdediging van de koene hondenafrichter telt, dat de opnamen zicht- en hoorbaar dermate verknipt waren, dat een interview met een mevrouw die zich expert op het gebied van de kus noemde, zelfs het laatste restje samenhang ontbeerde. Maar of het daar aan lag? Gaus was begonnen met een bioloog die van z'n werk z'n hobby had gemaakt, “met een stukje vakkennis waar je werkelijk absoluut niet goed van wordt.” Over eetbare insecten dus.

Het gesprek zelf was kort en had amuserende kanten, want ik hoor graag biologen die over een spin vertellen dat 'het borststuk en de poten' op de barbecue gaan; niet vergeten de ouderwetse vleestang te vervangen door moeders pincet. De grap van dit onderdeel was dat het publiek moest proeven, waarbij Gaus kraaide van “'t Is niet te geloven zeg, moet je kijken jongens, daar gaat 'ie.” Iedereen nam keurig een hapje. Waarna hij tevreden afsloot: “Het was wel heel erg bijzonder zeg.”

En nu weer iets heel bijzonders: parkeren in Amsterdam. En nu weer iets heel bijzonders: de theologische universiteit verbiedt disputen van homoseksuelen. Een schandaal dat Gaus deed duizelen, waar hij absoluut niet goed van werd, waar hij pissig van werd en ongelooflijk opstandig, deze vreselijke en ongelooflijke betutteling, enfin hij moest er alles van weten. Om te beginnen: “De paus is een afgezant van Onze Lieve Heer, of zeg ik dat verkeerd?”

Dan toch liever een knokfilm.