Bergbeklimmers na vier jaar oog in oog met onheilsplek

Gerard Ridderhof (30) en Hans Wijnand (29)zullen binnenkort weer oog in oog staan met de Eiger, de Alpenreus waaraan ze angstige herinneringen hebben. Het is nu geen weer voor de Zwitserse televisie om de reconstructie van de manier waarop het tweetal in 1995 werd gered, te filmen. Maar het telefoontje kan elk moment komen.

Vier jaar geleden was het kantje boord op de flanken van deze drieduizender: Gerard had op de noordwand vlak onder de top een val gemaakt van een meter of tien en daarbij zijn enkel gebroken. Met een voet die er maar een beetje bijzwabberde, had hij zich kunnen ophijsen naar Hans, maar de situatie op de smalle richel was precair. Gerard: “We hingen maar aan één haak.” Hun noodsignalen werden na drie uur pas door spoorwegwerkers opgevangen. Zij waarschuwden de reddingsbrigade.

Een helikopter slaagde er in een reddingswerker op de richel af te zetten: “Aan een lijn wel twee keer zo lang als de Domtoren”, zegt Gerard. Voor een tweede reddingswerker was afgezet, ging er nog meer tijd voorbij. Het weer verslechterde en daarmee nam het gevaar toe dat Gerard met zijn gebroken voet nog een nacht op de berg zou moeten blijven. Uiteindelijk verscheen de heli weer en werden Gerard en Hans aan een longline van 180 meter vastgemaakt en naar beneden gevlogen. Gerard: “De reddingswerkers hadden die techniek wel een keer geoefend, maar ze pasten hem voor het eerst toe.”

Een medisch team ving ze op, Gerard ging naar het ziekenhuis en werd geopereerd. Gerard en Hans lieten zich jegens hun redders niet onbetuigd. Het bleef niet bij een bloemetje, ze onderhielden regelmatig contact met de Zwitsers. Tot op de dag van vandaag.

De Zwitsers waren daar nog al van onder de indruk. “Het schijnt niet gebruikelijk te zijn na reddingsoperaties dat men zijn dank zo betuigt als wij deden. Terwijl die mensen hun leven voor je hebben gewaagd.”

Vier jaar na dato werden de klimmers benaderd door de Zwitserse televisie om mee te werken aan een reconstructie van hun redding. “Niet dat we zelf weer naar boven gaan. Dat zouden we ook niet kunnen. Ik ben wel genezen en we hebben samen ook al weer geklommen, maar voor zo'n inspanning moet je in een hele goede conditie zijn.” Andere klimmers nemen hun plaats bij de enscenering in. Zelf zullen ze hun verhaal vertellen en in contact worden gebracht met hun redders.

Een herhaling van hun klim zit er voorlopig niet in. Ridderhof en Wijnand hebben wel de samenwerking voortgezet: in een bureau dat sportieve evenementen organiseert voor het bedrijfsleven. “Van de winter gaan we weer naar de Alpen, lekker rustig ijsklimmen. Misschien gaan we later nog eens toppen beklimmen.”