Geen reden tot paniek

Alles wat met aids te maken heeft wordt al gauw als bedreigend ervaren en dus was het knap ongemakkelijk dat vlak voor het paasweekeinde bekend werd dat zo'n vijftig medische instellingen in Nederland onbetrouwbare aids-tests hebben afgenomen. De mensen die het aanging konden op dat moment niet over deugdelijke informatie beschikken: zowel de ziekenhuizen als het ministerie van volksgezondheid bleken pas gisteren in staat een beleidslijn uit te stippelen.

Moeten we dat deze instellingen kwalijk nemen? Niet echt. Pas vrijdag werd bekend dat de Abott-methode waarmee de tests werden uitgevoerd niet voor de volle honderd procent betrouwbaar was. Maar ook toen al was er geen reden voor paniek: slechts in enkele van de honderdduizenden gevallen bleek de test te hebben gefaald en daarmee komt de onbetrouwbaarheidsscore aardig in de buurt van wat als normaal moet worden beschouwd. Immers, ook bij het uitvoeren van een op zichzelf honderd procent betrouwbare test wordt weleens een menselijke fout gemaakt.

Inmiddels hebben ministeries van volksgezondheid en ziekenhuizen waar ook ter wereld gedaan wat onder deze omstandigheden verwacht mag worden: ze hebben de test in de ban gedaan èn ze hebben de mensen die het aangaat in de gelegenheid gesteld de test over te laten doen. Veel meer kan van de autoriteiten niet verwacht worden.

Dat desondanks de commotie vrij hoog opliep heeft alles te maken met het bedreigende karakter van de ziekte zelf, waarop nog steeds geen afdoende antwoord is gevonden. Reden waarom we in ieder geval de zekerheid wensen of we het virus wel of niet onder de leden hebben en als ook daarover onzekerheid wordt gezaaid voelen we ons eens temeer onmachtig. Maar helaas, honderd procent garanties zal niemand kunnen verstrekken.