De Leeuw moe van homoseksualiteit

“Mensen vinden mij een lul en toch kunnen ze niet echt boos op mij worden”, zegt Paul de Leeuw in een interview met het Vlaamse blad Humo. “Ik speel geen rol, zoals ik sommige collegaatjes wel eens op tv zie doen.”

De zelfbewuste presentator van 'Laat de Leeuw' heeft zelf niet het gevoel dat hij wel eens te ver is gegaan in zijn programma. “Waarom is er nooit een gast opgestaan die zei: 'Dit pik ik niet'. Het gebeurt bij mij gewoon niet.”

Wel zijn er gasten die niet durven komen. “Omdat ze bang zijn, of hun woordje niet kunnen doen.” Hij noemt geen namen. Voor Paul de Leeuw bestaan er geen taboes. “Ik geloof dat ik alles wel gedaan heb. Maar mijn redactie loopt al een half jaar met het idee een look-alike Derrick in leren jas met blote lul en een zonnebril op over het podium te laten lopen.”

Over zijn persoonlijke leven is de presentator opgeruimd. Hij drinkt te veel, maar hij is de laatste tijd wel voorzichtiger geworden. “Ik kan heel veel hebben, dat scheelt enorm. Ach joh, drinken is hartstikke gezellig.” Met drugs is De Leeuw gematigd: cocaïne en heroïne heeft hij 'helaas' nooit gebruikt. Paddo's een half jaar geleden een keer, poppers ook een keer en XTC: “Laatst nog, ook spannend, maar ik voelde helemaal niks. Ik schaam me er niet voor. Als ik nou als een kabouter over straat zou lopen, maar ik ben er niet aan verslaafd. Mijn enige verslaving is mijn eetverslaving. En ik rook, maar niet zoveel. Als ik eet, rook ik niet, als ik lijn, rook ik.”

Het goede voornemen van Paul de Leeuw voor 1998: er rekening mee houden dat het niet altijd leuk is om voortdurend te koketteren met zijn homoseksualiteit. “Ik begin er zelf eerlijk gezegd ook wat moe van te worden.”