Kinderopvang of computer

Wie buiten Utrecht woont en bij de Universiteit Utrecht werkt, krijgt een reiskostenvergoeding. Maar werknemers die in Utrecht wonen krijgen niets. En medewerkers met kinderen ontvangen een vergoeding voor kinderopvang, maar wie geen kinderen heeft krijgt niets.

Kortom: het principe van gelijke monniken gelijke kappen leidt tot scheve verhoudingen. En daar wil Universiteit Utrecht, nu het college zelf met de bonden over secundaire arbeidsvoorwaarden mag overleggen, vanaf. Waarom niet iedereen voor een gelijk bedrag aan secundaire arbeidsvoorwaarden gegeven en de vrije keuze in de besteding daarvan? Zodat de een voor kinderopvang kan kiezen en de ander voor een computer?

Let wel, het gaat allemaal nog maar om een paar ideetjes. De voorstellen van het college van bestuur staan in een discussienota, waar dus nog uitgebreid over gepraat gaat worden met de medewerkers van de universiteit en met de bonden. En ook moet nog worden uitgezocht of het wel zinvol is om een deel van het loon in materiele zaken uit te keren, want er moet wel belasting worden betaald. Maar de voorbeelden waarop de notitie berust, zo zijn Centraal Beheer en Rijkswaterstaat al behoorlijk ver in de ontwikkeling van flexibele arbeidsvoorwaarden aldus een woordvoerder, leert dat er wel degelijk mogelijkheden zijn. Bij Centraal Beheer kunnen de werknemers al enkele jaren vakantie- en ADV-dagen aan elkaar verkopen.