Groot schimmenspel rond trainer in Elburg

ELBURG - Hoofdklasser in het zaterdagvoetbal. Dat predikaat wil de Elburger Sportclub graag behouden. Vorige week ondervond Lucas Voorn hoe graag. Hij werd als trainer aan de kant geschoven. Het baatte voorlopig weinig. IJsselmeervogels was zaterdag, ondanks een matige score (0-1), nog steeds een maatje te groot.

Een herhaling van seizoen 1994-'95 zat er niet in. Toen verloor IJsselmeervogels, ook op weg naar de titel, twee keer van ESC. Tot een nieuwe stunt is Elburg voorlopig niet in staat, of het moet het ontlopen van degradatie zijn. De laatste plaats lijkt onontkoombaar. Zeker nu de concurrenten (DOSK en HZVV) hun wedstrijden wel wisten te winnen. De afstand tot de nummer dertien van de ranglijst is opgelopen tot vijf punten. Geen schokeffect dus door het ontslag van de trainer.

Hoe dan ook, het wegzenden van een trainer blijft een wonderlijke geschiedenis. Zo ook in Elburg. Iedereen weet dat het verhaal begint bij de zoveelste nederlaag en ook over het einde bestaan geen misverstanden. Maar tussen die twee uitersten is het een groot schimmenspel, zodat alleen de contouren duidelijk zijn.

In december vorig jaar polste het bestuur Lucas Voorn over de aanstelling van een sterke man naast hem. Dat zou Gerrit Visscher zijn, een gevierd oud-speler van de club, ooit prof in Zwolle. Voorn zag wel wat in een praatpaal, niet in iemand die zeggenschap kreeg. En dat wilde Visscher juist wel. En dus sprak Voorn het onaanvaardbaar uit. Waarna hij tot aan het eind van het seizoen alsnog het vertrouwen kreeg. Niet alleen van het bestuur, maar vooral van de spelers. Die kozen voor Voorn en zeker ook, daarin gesteund door hun trainer, voor Fred Leusink, die in een interview zich nogal kritisch over het bestuur had uitgelaten. Laat Leusink weer meedoen, was het voorstel van de spelers. Maar die wens bleef onvervuld, althans toen Voorn er nog was.

Maar vorige week volgde toch ontslag. En tegen IJsselmeervogels was Fred Leusink ineens van de partij. En op de bank zat Gerrit Visscher. En daarnaast Ben Hendriks, een oude bekende uit de voetbaltijd in Zwolle. Het heet dat Hendriks de trainer is, terwijl kandidaten voor het volgende seizoen gepolst worden. Maar er zijn ook stemmen die zeggen dat hij is binnengehaald om met zijn diploma de activiteiten van de ongediplomeerde Visscher af te dekken. En dat de terugkeer van Fred Leusink vooral dient om een opstandige spelersgroep te paaien. Met achter de schermen de invloedrijke sponsor Teun Hoogendoorn als de grote regisseur. Maar oud-voorzitter Hoogendoorn verschoot zaterdag, gevraagd naar zijn rol, alleen even van kleur en zei verder van niets te weten. Zowel in de bestuurskamer als op de tribune was hij echter wel prominent aanwezig.

Voorzitter Arie Visscher voelt zich geenszins een marionet: “Druk is er altijd, maar daar wordt niet naar beslist. Wij hebben een sterk en zelfstandig bestuur. Lucas Voorn is het type van de ideale schoonzoon. Er moet gevochten worden als je onderaan staat, maar de bezieling zag je niet meer.” Die goede wil was er tegen IJsselmeervogels. “Niet meer dan anders”, concludeerde Lucas Voorn als toeschouwer. De inzet was in elk geval ook nu niet voldoende voor de winst. “Geen onmogelijke opgave”, zei Ben Hendriks over de poging degradatie te ontlopen. “We spelen alleen nog te veel met de kont in de zestien. En dat niet is wat wij voor ogen hebben.”