Krajicek is blij dat hij voorlopig niet meer hoeft te tennissen

Van onze sportredactie NEW YORK, AMSTERDAM - Met Richard Krajicek ging in New York bijna alles mis wat er maar mis kon gaan. Alleen zijn wedstrijdanalyse was raak. “Stefan Edberg speelde om te winnen. Hij was gretig, bewoog beter, was agressief. Kortom: hij speelde als een echte kampioen.”

Dat lukte de Wimbledon-kampioen niet. Krajicek verloor kansloos, omdat hij miste wat echte kampioenen van nature hebben. Hij was niet gretig, niet agressief en speelde niet om te winnen. “Het hoofd wilde wel, maar de benen niet. Ik speelde lui. Het is nooit een wedstrijd geworden. De eerste set was voorbij voor het pijn deed. In de tweede speelde ik een stuk beter, maar toen ik die verloren had was het over. Ik wilde eigenlijk het liefst zo snel mogelijk van de baan af.”

Na 1 uur en 44 minuten volgde na de afgang de aftocht. De 30-jarige Stefan Edberg, bezig aan zijn afscheidstoernee, was mild in zijn oordeel. “Iedereen heeft wel eens zo'n dag. Zelfs een Wimbledon-kampioen. Richard is gewoon nooit in zijn spel gekomen. En daar heb ik van geprofiteerd.”

Op Flushing Meadow werd Krajicek aangekondigd als een 'ééndagsvlieg'. In het programmablad werd hij absoluut niet serieus genomen: “Krajicek heeft dit jaar maar twee weken goed gespeeld. Toevallig waren die achter elkaar. En in Londen.” Krajiceks nederlaag bevestigde dat negatieve beeld. De Amerikaanse kranten besteedden slechts enkele zinnen aan zijn uitschakeling. “Krajicek had zijn kruit samen met zijn dollars in de kluis in Monte Carlo gestopt.” De New York Times omschreef Krajicek na zijn nederlaag als een Nederlandse hulk, die maar niet groen wilde worden. “Hij liep slechts rood aan van schaamte.” Alleen al om die neerbuigende teksten was het jammer dat Krajicek de kans miste om te laten zien wat hij kan.

Krajicek kon zich er niet over opwinden. “Ik heb Wimbledon gewonnen. Die titel blijft voor altijd achter mijn naam staan.” Als Wimbledon maar niet het einde van het korte rijtje is. Het 24-jarige talent mag nog niet tevreden zijn. Na zijn nederlaag in New York vertoonde hij echter vreemde, verontrustende trekjes. Dat hij na de Wimbledon-finale op 7 juli drie weken vakantie nam, vond niemand raar, dat had hij dubbel en dwars verdiend. Maar na de nederlaag tegen Edberg kondigde hij alwéér een rustperiode aan. “Het positieve van vandaag is dat ik nu vrij heb. Ik neem een week of drie vakantie. Daar ben ik hard aan toe. Ik ben tennismoe”, luidde zijn diagnose. “Ik stond afgelopen week best goed te trainen. Technisch dan. Maar mentaal had ik het zwaar. Ik had moeite lang en hard te werken, na een uurtje had ik er genoeg van. Ik was niet gretig. En dat is een teken dat je beter een tijdje niet kunt tennissen.”

Dat klonk nogal vreemd uit de mond van iemand, die in het verleden vooral klaagde dat hij te weinig kon trainen, omdat hij het door de zoveelste blessure weer eens rustig aan moest doen. “Richard denkt zijn mentale moeheid op te lossen door vrij te nemen”, zei Tjerk Bogstra, de coach van Jan Siemerink. “Maar misschien zou harder trainen een betere oplossing zijn. Of misschien heeft hij gewoon een paar overwinninkjes nodig om weer lekker in zijn vel te zitten.”

Bondscoach Stanley Franker denkt dat Krajicek met de naweeën van Wimbledon kampt. “Er komt als Grand Slam-winnaar heel wat op je af. Richard heeft daar nog geen ervaring mee. Misschien is het te veel geweest.” Op 13 september keert Krajicek terug in Nederland, voor een huldiging in Den Haag. Daarna meldt hij zich in Haarlem voor de Davis-Cup-ontmoeting tegen Nieuw-Zeeland. “Ik maak me daar nog geen zorgen over”, aldus Franker. “Als Richard rust nodig heeft, moet 'ie rust nemen. Richard zal er wel weer staan met de Davis Cup. Desnoods zonder al te veel training.”