Reisadviezen via internet dramatisch gedaald

Het is erg stil geworden op de webpagina van Openbaar Vervoer Reisinformatie (OVR). Sinds 1 september moeten internetters betalen voor hun reisadvies van A naar B (als ze de kans al krijgen, zie verderop). En dus beantwoordt het computersysteem nog maar duizend vragen per dag. Op 31 augustus waren dat er nog dertienduizend per dag. OVR, dat de reacties op het nieuwe systeem eigenlijk een halfjaar had willen aanzien, zint nu op maatregelen. Er komt in ieder geval een campagne om de bekendheid op te vijzelen. Of ook de prijs omlaag gaat is nog niet bekend.

De webpagina voorzag kennelijk in een behoefte, en ontlastte het koopnummer 0900-9292. Maar omdat de eigenaren van OVR, de samenwerkende openbaar vervoerbedrijven, geen geld willen toeleggen op de informatievoorziening aan hun klanten, had OVR volgens eigen zeggen geen andere keus dan ook geld te gaan vragen voor het electronische advies.

De manier waarop dat gebeurde was niet al te gelukkig: OVR koos voor Switchpoint, een programmaatje voor de pc dat de internetverbinding verbreekt en naar een koopnummer belt, waarna de aspirant-reiziger op de normale manier zijn vraag kan stellen. Na gemiddeld vier minuten hangt Switchpoint weer op en herstelt de gewone internetverbinding. Via de telefoonrekening incasseert OVR zo twee kwartjes per minuut, waarmee een doorsnee electronisch advies even duur is als een gemiddeld telefonisch advies.

Dit alles heeft de verslaggever niet zelf kunnen controleren, want Switchpoint werkt per definitie alleen als de computer met een modem inbelt. Bij Trouw heeft, zoals bij veel grote bedrijven, elke computer die is aangesloten op het bedrijfsnetwerk automatisch ook internet, daar komt geen modem aan te pas. En thuis heeft de verslaggever een Macintosh, terwijl de maker van Switchpoint, KPN Telecom, alleen aan pc's heeft gedacht. Overigens is het verhaal ook voor de persvoorlichter van OVR, Peter van der Linden, enigszins theoretisch, want zelf heeft hij thuis een internetaansluiting via de kabel. Harde cijfers over het aantal internetgebruikers in Nederland zijn schaars, maar bij elkaar moet het aantal mensen dat in een van die situaties verkeert op het moment dat een reisadvies van pas zou komen in de honderdduizenden lopen.

Gedeeltelijk is er voor al die groepen wel een oplossing. Voor bedrijven verkoopt OVR sinds 1 september een cd-rom, die ze via het netwerk ter beschikking kunnen stellen. Ten behoeve van de kabelabonnees is het bedrijf in gesprek met de kabelbedrijven, kennelijk (Van der Linden kan er niets over zeggen) in de verwachting dat die dan wel een bedragje per abonnee zullen willen betalen. De Macintosh-gebruikers kan Van der Linden geen hoop bieden: ,,Daar is niets over bekend.''

Is dat alles al weinig klantvriendelijk, de klanten die wel van het systeem gebruik kunnen maken, hebben daar dus weinig zin in. Een paar weken lang werd OVR gebombardeerd met klachten, zoals het bedrijf ook wel had verwacht. Veel belangrijker is natuurlijk het aantal mensen dat uiteindelijk toch voor de informatie gaat betalen. Dat valt dus tegen, maar dat kan veranderen volgens Van der Linden: ,,Ik werk nu bijna zeven jaar voor OVR, en ik weet nog dat we ook met het koopnummer, destijds een 06-nummer, pionier waren. Inmiddels zijn mensen er toch wel aan gewend dat ze betalen voor telefonische reisinformatie. Maar op internet is informatie nu eenmaal bijna altijd gratis en dat blijkt toch een probleem op te leveren. Zelfs al bieden we nu meer informatie dan via de telefoon, zoals een kaartje van de omgeving van de uitstaphalte.''

Een alternatief voor de Switchpoint-techniek was er volgens Van der Linden niet. ,,We hadden ook met I-pay in zee kunnen gaan, of met wachtwoorden kunnen werken zodat mensen betalen voor een abonnement. Maar dat had ons weer met een stuk administratie opgezadeld.

Vindt hij het zelf niet enorm irritant dat hij als kabelabonnee niet meer bij OVR terecht kan? ,,Nee hoor, ik bel gewoon. En ik moet eerlijk zeggen dat mijn zoon dat ook al deed toen het nog wel gratis via internet kon. Of hij belde mij gewoon op het werk.''