Protestlachen op de vroege ochtend bij Teletekst

Met enige moeite heb ik me het beeld gevormd: Philip Cocu in het shirt van Barcelona. Terwijl ik juist wel weer vond dat Winston Bogarde heel goed in dat tricootje paste, heb ik met Cocu problemen. Waarom?

Omat ik ook beelden zie van de selectie van de Catalaanse ploeg op weg naar een banket voor een goed doel. Cocu heeft zich een nieuw Jean-Paul Gaultiertje aangeschaft en het kuifje in de zoet riekende gel geplooid. Dan komt hij Hristo Stoitskov bij het binnenlopen van het mannentoilet tegen. De Bulgaar laat de deur dichtvallen en kijkt niet op of om.

Ik heb het, kortom, steeds zo moeilijk als die Hollandse jongens uitwaaieren naar buitenlandse ploegen. Soms schoot ik er wel bij in de lach. Als ik bijvoorbeeld las dat de Vitesse-spelers Vierklau en Makaay naar Tenerife gingen. . . ik weet het nog, protestlachen op de vroege ochtend bij het lezen van Teletekst. Arme jongens. Kijk, dat die voetbalcarrousel dolgedraaid raakt, is bekend. Dat vele voetballers als fiches op de grote pokertafel heen en weer worden gegooid is duidelijk, maar omdat de direct betrokkenen hun angstige monden niet roeren omdat 'de verdiensten zo vreselijk goed zijn', nemen we steeds maar weer aan dat de jongens nog een streepje geluk in het leven meepakken.

Geluk is vaak alleen maar geld. Op een niet te verklaren manier zijn voetballers zo dom of kortzichtig dat ze vinden of denken dat hun leven bestaat uit voetballen en dat ze, als ze 31 zijn en drie knie-operaties hebben ondergaan, stil moeten gaan leven en dan mondjesmaat de berg geld kunnen aanspreken die ze na drie jaar Utrecht, één seizoen PSV en vier jaar buitenland (waar doet er niet toe) bijeen gespeeld hebben. Of er geen leven na het bruine monster bestaat!

Steeds weer verbaas ik me over die denkwijze. Iedere keer dat er weer zo'n jongen met iets beter dan beperkte mogelijkheden naar 'het grote geld' vlucht, denk ik: hoe lang en hoe ongelukkig?

Sluit de ogen en denk aan Gaston Taument, een vaak vrolijke jongen die ooit de rechterflank van Feyenoord bezette en soms heel aardige dingen deed. Toen kwam het geld. Het grote geld. Nu zit hij. Veel en vooral op de spelersbank. Ver weg in Portugal. Benfica koopt nóg een aanvaller en Taument zakt verder weg op de reservebank. Iedere maand is er een keurige bankbijschrijving, maar spelen ho maar.

En zo moppert Wooter in Zaragoza dat zijn trainer hem niet begrijpt, zo weet Vanenburg (ja, hij bestaat nog) dat hij doorverkocht zal worden aan 1860 München (hoe kan je je in hemelsnaam daarop verheugen?), zo verdween Regtop ineens naar de tweede divisieploeg Nice (opgestuurd als pakket met geringe waarde vanuit de Zwitserse competitie) en mag Musampa zo nu en dan zijn trainingspak uittrekken in Bordeaux. Over Roy en Silooy in Duitsland zwijgen we nederig. Ik hoop dat geld inderdaad veel goed maakt.

Natuurlijk wil iedere sporter zijn of haar grenzen zoeken en vinden (hoewel dat laatste niet altijd lukt). Natuurlijk mag Cocu proberen hoe goed hij is en natuurlijk mag hij dat bij Barcelona gaan doen. Een vrij mens in een vrije wereld, nietwaar?

De verdiensten zullen geweldig zijn, de familie Cocu zit glimlachend om tafel: hoeveel is 35 procent van twee miljoen en hoeveel moest die makelaar nou ook alweer hebben?

Wat de meeste voetbaljongens vergeten, is dat de basis van hun 'zijn' niet meer voetballer is, maar, helaas, 'handelswaar' is geworden. Machiavelliaanse voorzitters hebben samen met donker gepakte voetbalmakelaars plaatsgenomen aan een groot vilten speelveld met de kaart van Europa daarop getekend. Fiches vliegen in het rond en per GSM worden de transacties gedaan. Dat jonge kerels van vlees en bloed soms niet meer aan hun uit de hand gelopen hobby (en dat is spelen) toekomen, zal niemand aan die tafel iets interesseren.

Cocu loopt over de Ramblas. Het is lekker weer. De duiven vliegen voor zijn voeten op. Hij heeft nu drie wedstrijden vijf meter van Van Gaal af gezeten. Hij heeft het idee dat zijn tijd wel zal komen, maar helemaal zeker daarvan is hij niet meer. Ineens lacht hij in zichzelf. Hoe ziet het shirt van Willem II er ook weer uit?