Kafka licht het doopceel van een rechtse splinter

AMSTERDAM - Van Zwarte Weduwe tot skinhead en van veroordeelde mishandelaar van Nederlanders van onjuiste komaf tot regelmatige bezoeker van de IJzerbedevaart, ze staan er allemaal in. Aan de vooravond van - naar ze hopen - het verbod van CP'86, stelde de 'onderzoeksgroep Kafka' een overzicht samen van wie meetelt in het extreem-rechtse partijtje.

In totaal wordt van 227 mensen het politieke, criminele en soms zelfs amoureuze doopceel gelicht in 'CP'86, met name genoemd'. Dat zijn er eigenlijk niet veel, helemaal gezien het feit dat sommigen al dood zijn en anderen niet meer actief. 'We hebben de gezichtsbepalende mensen onder hen toch willen opnemen' zegt Willem Hart, lid van de onderzoeksgroep. ,Anders kun je het boek niet gebruiken om je een beeld te vormen van de geschiedenis van de partij. De partij zelf is inderdaad op sterven na dood, maar als je het hele boek leest zul je zien dat veel van hen nog op een andere manier actief zijn in extreem-rechts.''

“En ook al zijn ze met weinig, het is een gevaarlijke groep, die tot gewelddaden in staat is, van bomaanslagen tot het in elkaar schoppen van buitenlanders.”

Een van de 227

“Staat mijn adres erin?” is het eerste wat hij vraagt. Hij is een van de 227, hij wil alleen een reactie op het boek geven als zijn naam niet wordt genoemd. “Want ik denk dat zo'n boek niet door veel mensen gelezen zal worden, en Trouw toch wel. En ik probeer nu een heel andere carrière op te bouwen.”

Hij denkt Diets, schrijft Kafka over hem, hij bezoekt IJzerbedevaarten en heeft een racistische stuk gepubliceerd. “Dat was helemaal geen racistisch artikel, dat ging over een protestants-christelijke denker. Ik kan wel zeggen dat ik de Dietse gedachte ben toegedaan. Maar flamingantisme is iets heel anders dan neonazisme. Je komt daarin allerlei mensen tegen, sommigen goed en sommigen niet. Ik ben het aan het afbouwen. In Nederland, met al die kleine groepen, wordt het toch niks. Als ik een Fransman was zou ik op het Front National stemmen, maar ik ben geen Fransman. En wat ik met de komende verkiezingen ga stemmen weet ik niet.”

Dat hij nu een antifascistisch boek voorkomt vindt hij voor zichzelf lastig, maar: “Ik heb in de bibliotheek wel meer van die boeken gezien tegen rechts, en of die nu zoveel maatschappelijke invloed hebben gehad, ik dacht het niet.”

De belangrijkste bron voor het boek vormt een ledenlijst die Kafka in 1995 zomaar bij de post aantrof, zegt Willem Hart van onderzoeksgroep Kafka. Daarnaast is er uit openbare bronnen geput en gebruikgemaakt van informatie, die vanuit de partij naar de onderzoekers is gelekt. “Ik ben er zo goed als zeker van dat alles in het boek hard te maken is.”

En in dat geval zijn er voor de uitgever geen juridische problemen te verwachten, denkt advocaat Marq Wijngaarden van de uitgever, Papieren Tijger. “Al deze mensen afficheren zichzelf als aanhangers, ze lopen ermee te koop. En dan is er niets op tegen om dat te bundelen. Als dat tot gevolg heeft dat hun goede naam is aangerand, dan is dat niet strafbaar als er een openbaar belang mee is gemoeid.”

Willem Hart van Kafka denkt dat het boek een paar mooie onthullingen bevat. Een Amsterdamse skinhead met lidmaatschapsnummer 1584 heeft volgens hem in 1994 het hoofdkantoor van de FNV met hakenkruisen beklad, een tot nog toe onopgehelderde daad. Verder vindt hij het belangrijk dat het boek toont hoe het meer intellectuele deel van de CP'86 zich van de partijpolitiek heeft afgekeerd en nu probeert via een andersoortige organisatie, Voorpost, het intellectuele debat en daarmee het politieke klimaat in Nederland te beïnvloeden. ,Dat groeit als kool, daar zullen we de komende jaren nog veel van horen.''

En tenslotte vindt hij de verdeling van extreem-rechts over het land opvallend: “Het gaat niet om een paar skinheads uit de Randstad, de verspreiding is veel groter.”