Van een onzer verslaggevers AMSTERDAM - In hanenpoten is het op het wegdek van de Museumstraat gekalkt: 'Dag weg. Dag bomen. Dag democratie'. Het is het laatste stille protest tegen de herinrichting van het Museumplein. De actiegroep legt het hoofd in de schoot, al lopen er nog enkele bodemprocedures.
En zelfs de witte letters waren geen lang leven beschoren. In een bulldozer ging stadsdeelwethouder Rita Weeda gisterochtend de klinkers te lijf ter gelegenheid van de afsluiting van de Museumstraat. Het had iets melancholieks: de 'kortste snelweg van Nederland' bestaat niet meer.
Stadsbouwmeester Cor van Eesteren, dezelfde die de westelijke tuinsteden ontwierp, bedacht in 1952 de twintig meter brede Museumstraat tussen de onderdoorgang van het Rijksmuseum en het Concertgebouwplein. Een jaar later werd de straat geopend. Sindsdien klonk er onophoudelijk autogeraas, tot gisterochtend stadsdeel Zuid met hekken de toegang tot de Museumstraat versperde. De Deense landschapsarchitect Sven-Ingvar Andersson gaat nu de steenwoestijn tot bloei brengen, met gras, bloemen, lichtcirkels, paviljoens, bomen en een vijver.
Dagjestoeristen die willen weten hoe het plein er over twee jaar uit ziet, kunnen vanaf nu 's middags terecht in een rode keet naast het Van Goghmuseum. Daar is Anderssons Masterplan in foto's, tekeningen en maquettes te zien. Stadsdeelwethouder Weeda constateerde dat de belangstelling voor het Museumplein zich verlegt. Tot nu toe ging die vooral uit naar dat wat verloren gaat, zoals de linden. Maar inmiddels wordt er in de architectuurbladen druk geschreven over het ontwerp van Andersson.
Volgens de Deen komt het informatiecentrum op een goed moment. Hij is bang dat de veranderingen op het plein de komende twee jaar de Amsterdammers kunnen verwarren. Het groen op het plein wordt stukje bij beetje weggegraven, terwijl het Stedelijk museum en het Van Goghmuseum fors zullen uitbreiden. Het komt allemaal goed, verzekert Andersson, maar het vraagt wel enig geduld. Ondanks de nieuwe museumvleugels die tot de huidige Museumstraat zullen reiken, “zal er heel veel ruimte overblijven, voor het gevoel zelfs meer dan nu. De weg is straks weg, en allerlei hekken en obstakels, waardoor de Museummuren de ruimte zullen bepalen. Je ziet het nu al bij het Concertgebouw waar de bomen voor weg zijn. Het speelt weer de rol die het vijftig jaar geleden had.”
Het Stedelijk Museum praat ook weer met Andersson. Vandaag ontmoet de Deen een assistent van de Portugese architect Alvaro Siza om te praten over het pleinontwerp. Tot onlangs verkeerden beide architecten op voet van oorlog met elkaar. Andersson wil bij het Stedelijk museum per se de ingang van de parkeergarage, onder een zeven meter hoge heuvel. Siza vond dit 'ezelsoor' een sta-in-de-weg voor zijn ontwerp voor een nieuwe vleugel van het Stedelijk. Weeda ziet het tevreden aan en hoopt dat het Stedelijk museum spoed maakt, zodat de bouwoverlast zoveel mogelijk beperkt wordt.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.