Muzikaal paspoort van Barry Adamson

New Age, triphop, jazz, gitaarpop en easytune op één plaat, kan dat goed gaan? Wel als je Barry Adamson heet. De multi-instrumentalist die onder meer speelde in de Engelse new wave band Magazine en in de begeleidingsgroep The Bad Seeds van Nick Cave is al weer aan zijn derde solo-cd toe, OEDIPUS SCHMOEDIPUS (Pias cd Stumm 134)

Deze laat zich beluisteren als het muzikale paspoort van een man zonder grenzen. Het album kenmerkt zich door een bizarre mix van muziekstijlen, die zelfs in het crossover-tijdperk opvallend genoemd mag worden. Dat de cd toch niet als een ratjetoe klinkt, komt omdat de dertien tracks op een bijna onderbewust niveau toch op elkaar aansluiten. Om optimaal van 'Oedipus Schmoedipus' te kunnen genieten moet je derhalve de ratio op nul zetten en je laten meevoeren door een stroom prachtige associatieve muziekflarden.

Liefhebbers van avontuurlijke muziek kunnen daarna meteen doorschakelen naar de debuut-cd van LAMB. Het titelloze album (Mercury 532 968-2) is het resultaat van de samenwerking van twee zeer verschillende muzikanten. Louise Rhodes groeide als dochter van een zangeres op met de singer/songwriters uit de hippietijd, terwijl Andrew Barlow zich vanaf jonge leeftijd bekwaamde in de hiphop en techno.

Deze verschillende achtergronden bepalen ook het spanningsveld op de eerste cd van het duo. Soms botsen de trage, dromerige vocalen van Rhodes met de strakke drum 'n bassritmes van Barlow, maar soms vloeien beide ook onverwacht in elkaar over in het grensgebied tussen triphop en jungle. Uitschieters zijn 'Merge' met een spannende ontmoeting tussen jazz-blazers en dance-ritmes en het weemoedige 'Lusty'.