Lange haren

Gisteren zwaaiden de laatste dienstplichtigen af. Een mijlpaal in een geschiedenis van 182 jaar, die curieus genoeg vooral te boek zal komen te staan als de dag waarop het leger zich tevens van zijn 'wilde haren' heeft ontdaan. Want uitgerekend op deze dag verdedigde minister Voorhoeve dat lang haar en oorringetjes voortaan taboe moeten zijn voor een militair.

Het curieuze is dat deze richtlijn niet door Voorhoeve zelf geïnspireerd blijkt te zijn, maar vooral door opvattingen in het buitenland. Hield minister Luns van buitenlandse zaken in de jaren zestig nog vol dat het Nederlandse leger een lachertje was bij gebrek aan algemene kaalhoofdigheid, van zo'n bekrompenheid mogen we Voorhoeve niet verdenken. Hij denkt gewoon als ieder ander dat het haar evenals de nagels en de rest van het lichaam vooral een hygiënische behandeling behoeven, en slechts in uitzonderlijke gevallen een optreden als soldaat-schrijver of scherpschutter in de weg kan staan.

Alleen, dat weten die buitenlanders niet, zo betoogt de minister. Want weliswaar gebruiken de VN graag Nederlandse blauwhelmen, met of zonder lang haar of een ringetje, ook ter verdediging van Srebrenica. Maar helaas blijkt het Nederlandse leger ook te lijden onder de kortzichtigheid van enkele exoten, die nog in de tijd van Luns zijn blijven hangen. En als minister dient hij het imago van het leger toch ook tegen hen te beschermen? Het is jammer, hij had het graag anders gewild, de legerleiding uiteraard ook, maar het is niet anders.

Daar zijn geen rapporten over, weliswaar heeft zelfs de Navo Nederland daar niet op aangesproken, maar kennelijk is er uiterst confidentiële informatie over binnengekomen, over pan- Europese haarnijd en de gevolgen daarvan. Vandaar het antwoord van Voorhoeve op Kamervragen.

Wat zegt het Handboek Soldaat tegenwoordig eigenlijk over het opzettelijk verspreiden van misleidende informatie om de eigen troepen te demotiveren?