Preventie sterfgevallen in politiecel

LEIDEN (ANP) - Betere afspraken tussen politie en artsen moeten het aantal sterfgevallen in politiecellen terugdringen. Artsen kunnen een belangrijke bijdrage leveren aan de preventie. De politie moet hen dus bij twijfel sneller inschakelen. Maar dit vereist een beter samenspel tussen politie en arts dan nu het geval is.

Dit stellen drie wetenschappers aan de Rijksuniversiteit Leiden in het jongste nummer van Modus, het tijdschrift voor recherche en forensische wetenschappen.

Tussen 1983 en 1993 stierven 59 mensen die onder zorg van de politie stonden. Van hen overleden er 44 in een politiebureau en vijftien in een ziekenhuis. De meesten vonden de dood door zelfmoord of ten gevolge van vergiftiging.

Het aantal sterfgevallen in politiebureaus is in Nederland drie maal zo hoog als in huizen van bewaring en gevangenissen, schrijven de auteurs. Dit komt voornamelijk doordat gevangenen eerst een medisch onderzoek ondergaan.

Volgens de auteurs moeten arrestantenverzorgers nodig worden geschoold in het herkennen van symptomen die medische zorg noodzakelijk maken. Daarbij moet de bereikbaarheid van artsen ook worden gegarandeerd. In twee rapporten van de rijksrecherche werd namelijk vermeld dat de wachtcommandant een uur lang vergeefs had geprobeerd om een arts te bereiken. In een ander rapport werd vermeld dat een arts weigerde een arrestant te onderzoeken. Hij had namelijk eerder al bij dezelfde arrestant een medisch onderzoek verricht en kwam niet opdagen, ondanks het feit dat de medische toestand van de arrestant duidelijk was verslechterd.

Maar de politie schat de gevallen zelf ook niet goed in. Vaak wordt niet vermeld dat de arrestant is geslagen of gevallen. Daardoor gebeurde het dat de arts wel constateerde dat de man had gedronken, maar niet dat hij vier ribben had gebroken. In een ander geval wisten de poliemensen dat de arrestant op zijn hoofd was gevallen, maar meldden dit niet aan de arts. Dientengevolge werd een schedelbreuk niet geconstateerd.

Artsen moeten daarom ook altijd navraag doen naar de omstandigheden bij de aanhouding en bij het transport naar het politiebureau, vinden de auteurs.

In het nabije verleden hebben enkele sterfgevallen in politiebureaus veel stof doen opwaaien. De Leidse wetenschappers, drs. E. Blaauw, dr. R. Vermunt en dr. A. Kerkhof, noemen het overlijden van Hans Kok in 1985, de brand in het cellencomplex van het Haagse politiebureau in 1987, waarbij twee arrestanten om het leven kwamen en het overlijden in een politiecel van Hüsseyin Köksal in 1993 in Venlo.