'Generaal' Risseeuw verlaat Getronics

'De directie, dat ben ik.' Was getekend, Ton Risseeuw (62), president-directeur van automatiseerder Getronics. Liefst 23 jaar regeerde de als autoritair bekend staande econoom het bedrijf met straffe hand. Per 1 mei wordt hij opgevolgd door Cees van Luijk (49), bestuurder bij Pricewaterhouse Coopers.

Hij brengt het beminnelijk: “Ik word binnenkort 63 jaar, terwijl de gemiddelde leeftijd bij Getronics op 30 ligt. We moeten de buitenwereld duidelijk maken dat we jong en sterk zijn. Ik wil de top niet in de weg zitten. Maar ik blijf ook geografisch in de buurt. Dus als er vragen zijn, kunnen ze me altijd bellen.”

Of de heren en dames van Getronics dat zullen doen, is de vraag. Erg geliefd is Risseeuw nooit geweest. Als een generaal maakte hij zijn 'soldaten' duidelijk dat er maar één de baas was: een bijna Amerikaans-harde manager die de zaken op zíín manier geregeld wilde zien. “En anders kom ik naar huis”, faxte hij eens dreigend vanaf zijn Spaanse vakantieadres, toen hij er lucht van had gekregen dat een directeur een kleinigheid in zijn voorstel wilde wijzigen.

Aandeelhouders en financieel analisten noemen Risseeuw een briljant zakenman. Een analist zei ooit dat hij een verkoop-advies aan de aandeelhouders zou geven als Risseeuw zou opstappen.

De econoom kwam in 1976 terecht bij Geveke Groenpol, een werkmaatschappij van de Steenkolen Handels Vereeniging (SHV). In 1983 verzelfstandigde hij Geveke en vormde het om tot een automatiseringsbedrijf.

In 1988, drie jaar na de notering aan de Amsterdamse effectenbeurs, begon Risseeuw aan een reeks weloverdachte aankopen. Met de overname van Roccade, het voormalige Rijks Computer Centrum, wilde hij nog één keer een grote slag slaan. Dat mislukte.

Risseeuw laat Getronics - 12 000 werknemers, nettowinst 180 miljoen gulden, omzet 2,7 miljard - achter met een kas bijna zo groot als die van een bank. “Europa in”, verordonneerde hij zijn opvolger gisteren nog over zijn kist heen.