Nelissens reactie op dood van Flora is huichelachtig

Het weerwoord van Adelbert Nelissen op mijn stuk 'De dood van Flora', gisteren op Podium, is huichelachtig en luguber.

Huichelachtig, omdat hij in de weinige zinnen die hij aan de lijdensweg van Flora besteedt, zijn eigen aandeel zoveel mogelijk probeert te verbergen. Zo beweert hij dat hij haar slechts tweemaal als adviseur heeft gesproken (september '91 en juni '92). In werkelijkheid is het contact veel intensiever geweest. De suggestieve invloed van Nelissen op Flora begint al in het midden van de jaren tachtig, toen zij zich als vrijwilliger inzette voor het macrobiotische zendingswerk van Nelissen. Teksten van zijn misleidende folders kende zij uit haar hoofd. Daarbij hoorde ook de misvatting dat kanker effectief te bestrijden is door het macrobiotisch dieet. Ook na '92 heeft hij haar herhaaldelijk geadviseerd. Het beste bewijs is wel haar verblijf, al in doodzieke toestand, bij Nelissen in 'de Drakenburgh', een verblijf van bijna een week lang in de zomer van '94.

Belangrijk is dat Nelissen op het moment dat er met een zeer grote kans op genezing had kunnen worden ingegrepen, haar dat afgeraden heeft. “Daarvoor was ze tweemaal bij een andere macrobiotische adviseur geweest”, schrijft Nelissen, maar dat is een leugen. Toen zij in september '91 bij hem kwam om zijn raad in te winnen over het advies van de artsen een kleine chirurgische ingreep te laten toepassen (conisatie), heeft hij haar geadviseerd daarmee te wachten en in plaats daarvan zijn al-genezende dieet toe te passen. Onder zijn invloed heeft zij de conisatie almaar uitgesteld.

Een leugen is ook de mededeling van Nelissen dat Flora zich in '94 'op het dringend verzoek van de staf' van zijn instituut in het ziekenhuis heeft laten opnemen. De realiteit is dat ik hem (op 28 juli '94) een ultimatum heb gefaxt, dat als Nelissen er niet voor zou zorgen dat Flora binnen de kortste keren bij een gynaecoloog in behandeling zou zijn, ik een proces tegen hem zou beginnen. In de dagen daarvoor heeft Nelissen zowel mijzelf als anderen voorgehouden dat het ziekenhuis voor Flora niet de oplossing was. Ook toen zij zich, na het ziekenhuis, liet verzorgen in een macrobiotische instelling in Bathmen, was dat op aanraden en onder het toeziend oog van Nelissen. Ook dit verblijf in Bathmen heeft onnodige schade aangericht, omdat het het zoveelste uitstel was van een behandeling die wél effectief kon zijn.

Iemand die zoveel aan Flora's dood heeft bijgedragen als Adelbert Nelissen heeft het recht niet om haar nu op een quasi-plechtige wijze te gedenken. 'Een fantastische vrouw met een sterke persoonlijkheid'. Jawel, maar Nelissen is de man die het zijne heeft gedaan om deze fantastische persoonlijkheid te slopen. Voor mij zijn de loftuitingen van Nelissen op mijn ex-vrouw alleen maar luguber.

De uitvoerige uiteenzetting door Nelissen over de macrobiotiek is een quasi-wetenschappelijk rookgordijn. Alle claims op gezondheid en macrobiotiek werden alleen al ontkracht door het feit dat zowel Ohsawa als Avelyn Kushi aan kanker zijn gaan lijden. Beiden worden ook door Nelissen als grote voortrekkers van de macrobiotiek ten tonele gevoerd. Maar Ohsawa is, ondanks het feit dat hij lange tijd macrobiotisch geleefd had, aan kanker ten onder gegaan. Ook voor Avelyn Kushi konden tientallen jaren van macrobiotisch eten niet voorkomen dat zij baarmoederkanker kreeg. Dat zij er niet aan gestorven is, is te danken aan een plotselinge ommezwaai: de Kushi's kozen er plotseling voor Avelyn te laten bestralen. Tot ieders verrassing, want ongeteld vele andere vrouwen voor haar hadden van Michio Kushi te horen gekregen dat bestraling fataal is. Een opportunistische ommezwaai, die laat zien hoe weinig vertrouwen de macrobioten à la Kushi in hun eigen therapie hebben, zodra de ziekte aan hun eigen deur klopt.

Vroom pleit Nelissen voor wederzijds respect. Maar voor iemand die zijn eigen misdadige invloed op de gezondheid van een medemens bedekt met een web van praatjes is dat niet op zijn plaats. Respect kan er alleen komen als Nelissen openlijk toegeeft dat zijn arrogante optreden de levenskansen van Flora en anderen sterk geschaad heeft.