*

 
dossier

Archief

jazz

KEES POLLING − 15/01/97, 00:00

Nog in Nieuwegein (CC De Kom, 16), Culemborg (De Fransche School, 18), Utrecht (Vredenburg, 25), Den Haag (A. Philipszaal, 26), Purmerend (De Purmaryn, 29), Zaandam (De Burcht (30) en Amersfoort (De Lieve Vrouw, 31); De cd 'Star Jive' verscheen op Invitation Records (7243 8 33616 2 5; distributie EMI).

Neem nu Lydia van Dam. Ze studeerde zang aan het Hilversums Conservatorium bij kopstukken als Marjorie Barnes, Deborah Brown en Ge Titulaer. Al tijdens haar studie zong ze bij orkesten als de WDR Big Band, De Skymasters, het Metropole Orkest en de Glenn Miller Revival Orchestra. Al die ervaringen leidden in 1991 tot een finaleplaats van de Pall Mall Swing Award en in 1995 tot een eerste plaat van haar Lydia van Dam Group: 'Evidence'. In het Amsterdamse theater De Kleine Komedie presenteerde de zangeres zondagavond haar tweede cd, 'Star Jive'.

Dat lijkt heel wat, en dat is het beslist ook wel. Maar toch. Het enige dat je op Lydia van Dam en haar musici kunt aanmerken, is dat er zo weinig op aan te merken valt. De instrumentbeheersing van de musici is subliem, de stembuigingen van Lydia van Dam gaan vlekkeloos.

Wat is er dan aan de hand? Is er wat mis met het repertoire? Bieden de songs te weinig uitdaging? Welnee, de balans tussen standards (waaronder Jerome Kerns 'Yesterdays'), eigen nummers (stukken van pianist Sebastian Altekamp) en jazzy bewerkingen van popsongs (Stevie Wonders 'Love's in need of love today' en de Earth Wind & Fire-song 'You can't hide from love') is beslist aantrekkelijk.

Zingen kan Lydia van Dam zeker wel. Wat eraan mankeert is dat het allemaal zo gaaf klinkt, en daardoor zo vlak. Gevoelige ballades, razendsnelle stukken, vocale hoogstandjes, ze draait nergens haar hand voor om. Maar soms zou je wensen dat er wat mis gaat, dat ze in moet grijpen, moet corrigeren, zich moet zien te redden. Nee, tenenkrommende momenten zijn er niet. Maar echt, waren die er maar, dan gebeurde er tenminste nog wat. Misschien zou ze een jaartje les moeten nemen van iemand als Greetje Bijma: even leren dat je met je stem ook heel andere dingen kunt doen, even proeven van het avontuur. En dan terugkeren met haar eigen repertoire, nu niet langer vertolkt met de zekerheid dat ze alles beheerst, maar met hart en ziel, met alles wat ze heeft.

mailIcon print |