Verkiezingskoorts in Jeruzalem, 'al maakt het niks uit'

JERUZALEM - Storm, en mogelijk zelfs sneeuw, in Jeruzalem en de bergen van Samaria en Hebron teisteren de laatste dagen van de campagne voor de Palestijnse verkiezingen van zaterdag (waarvoor de voorspelling een genadig 'koud en half bewolkt' is).

De stenen muren van Oost-Jeruzalem zijn volgeplakt met kleurrijke affiches van de kandidaten voor de zeven zetels die in Jeruzalem worden bevochten. Op de voorpagina's van kranten als al-Koeds en a-Nahar is buiten een overdaad aan foto's van de kandidaten en verkiezingspropaganda nauwelijks enig nieuws te vinden. Zelfs de nadering van de de heilige maand, de ramadan, ter ere waarvan gemeente-arbeiders slierten kleurige lichten draperen over de Damascuspoort van de oude stad, is ondergeschikt aan de verkiezingskoorts. Dat geldt voor zowel Israëliërs als Palestijnen.

Van 52 000 geregistreerde kiezers zullen vijfduizend naar buiten de stad moeten reizen om te stemmen. De overigen kunnen terecht in vijf postkantoren binnen de stadsgrenzen die zijn aangewezen als stembureau. Eén daarvan, het ruime, moderne postkantoor op de hoek van de Saladinstraat in het hart van Jeruzalem, zou met zijn twaalf loketten normaal gesproken de duizend kiezers die hier zaterdag komen stemmen gemakkelijk kunnen verwerken.

Maar om redenen die niet openbaar zijn gemaakt hebben de Israëlische autoriteiten besloten deze postkantoren, die normaal zaterdags gesloten zijn, ook voor het normale publiek open te stellen. En als de rechtse Israëlische groeperingen hun zin krijgen zullen de postkantoren die dag bomvol zijn met Israëliërs, die normaal gesproken nooit op zaterdag of welke andere dag dan ook een voet in Oost-Jeruzalem zetten, maar die dan druk bezig zijn met het kopen van postzegels, het plegen van telefoontjes of gewoon wat 'rondhangen' om een ordelijk verloop van het stemmen zoveel mogelijk te verstoren.

Toch lijken de bewoners van Oost-Jeruzalem niet ontmoedigd door het plan om hun verkiezingen te verstoren. “Ze passen de verkeerde psychologie toe, als ze willen pogen de mensen bij de stembussen weg te houden”, zegt Wahel Hoessein, een keurig geklede klant van de Petra-apotheek vlakbij het postkantoor. “Een paar dagen geleden hingen Israëliërs van de Likoed-partij hier affiches op, waarop werd gewaarschuwd dat mensen die gaan stemmen hun Israëlische identiteitskaart en alle bijbehorende privileges kwijtraken. Dat is een leugen, maar het veroorzaakte hier wel grote schrik. Er kunnen best stemmers door zijn afgeschrikt.”

Hoessein heeft het ook over een bepaalde tweeslachtigheid bij de Palestijn in de straat tegenover de verkiezingen, vooral na de oproep van Hamas en verwante groeperingen om de stemming te boycotten. Maar hij gelooft dat de houding van rechts in Israël zorgt voor het juiste tegenwicht.

“Zelfs als de Israëliërs de postkantoren dusdanig overspoelen dat er voor nog geen Palestijnse teen meer plaats is, zullen onze mensen - vooral onze jonge mensen - een doorgang bevechten om hun stem te kunnen uitbrengen. Na 29 jaar bezetting hebben we wel genoeg gehad aan Israëlische inmenging in onze zaken, en u kunt er verzekerd van zijn dat we op dat gebied niks meer pikken!”

“Op wie ik ga stemmen?”, herhaalt Basjier Hisjam buiten het wisselkantoortje in de Saladinstraat de vraag. “Ik weet dat je graag hoort dat ik Hanan Asjrawi zeg”, lacht hij, die in de journaliste een feministe vermoedt. “Ik ga stemmen op Hanan, maar ik zeg er bij dat ik niet zeker weet of deze verkiezingen wel iets uit zullen maken. Na zoveel teleurstellingen de afgelopen jaren, is het voor een Palestijn moeilijk te geloven dat eerlijke verkiezingen tot veranderingen zullen leiden. Aboe Amar (Jasser Arafat) zal nog steeds de Ra'ies, de president, zijn, het parlement zal vermoedelijk geen enkele macht hebben en de Israëliërs zullen doorgaan met het voorschrijven van de wet, zeker in Jeruzalem..”

Desondanks gaat Hisjam zaterdag stemmen. “Ik zie het als een proteststem - een protest tegen de Israëliërs en Amerikanen die juist blij zouden zijn als ik thuis bleef.”