Uit BRIEVEN van lezers

Tegenslag Bij de lezing van het artikel 'Tegenslag hoort bij een studie' (Trouw, 13 januari) werd ik erg boos. Rector magnificus Cohen van de rijksuniversiteit Limburg lanceert daarin de gedachte dat studenten met name door slecht onderwijs en een slechte organisatie gemotiveerd kunnen worden om beter te studeren. Dit doet mij denken aan de mening van menige middelbare-schooldocent: als een hele klas slechte cijfers heeft, komt dat omdat de leerlingen dom en lui zijn. Het komt nooit omdat er slecht wordt les gegeven.

Ook zegt dhr. Cohen: “Iets niet begrijpen is de basis voor begrip.” Ik zie er alleen maar een vrijbrief in voor de docenten. Die hoeven zich niet in te spannen om iets begrijpelijk over te dragen. (En het niveau van het onderwijs is al een probleem, aangezien nog steeds wetenschappers worden getraind in onderzoek verrichten en niet in onderwijs geven).

Overigens is de administratieve chaos en slechte organisatie niet alleen een probleem in Limburg. We hoeven de studenten geen extra tegenslagen te bezorgen, die ontmoeten ze zo al genoeg.

Dit soort gedachtengang is van eenzelfde onruitroeibare domheid als de misvatting dat je arm en hongerig moet zijn om de naam kunstenaar te verdienen. Nee, het is ondanks en niet dank zij armoede dat iemand een kunstenaar wordt. En het is ondanks en niet dank zij alles wat verkeerd gaat op de universiteit dat iemand nog afstudeert. Bovendien verdienen docenten op de universiteit veel geld en ook zij mogen beoordeeld worden op hun functioneren, net als iedereen.

Ik wens de universiteit van Limburg succes met haar pogingen de onderwijsprogramma's studeerbaar te maken. Zwolle Drs. S. Schellekens

Radicaal Johan van Workum stelt in zijn column 'Aanmerking' (23 januari) terecht vast dat binnen kerkelijke groepen radicaler en mondialer over politiek wordt nagedacht, dan in de sfeer van politieke partijen. Zoiets als het conciliair proces zie ik de socialistische of liberale Internationale nog niet van de grond krijgen. Dit pleit zeer voor de kerken; zij zijn inderdaad een uiterst nuttige Gideonsbende, die tegen de stroom in fundamentele waarden benoemt en uitdraagt.

Toch mag Van Workum, die mij voor ogen heeft als medewerker van de Wiardi Beckman Stichting, het politieke denkers niet kwalijk nemen dat zij alle energie eerst aanwenden voor het behoud van het model van de Europese sociale rechtsstaat. De fundamenten daarvan staan in dit turbulente fin-de-siècle al genoeg onder druk. Economische-waardendiscussies zijn belangrijk en noodzakelijk, maar de economische orde wordt voorlopig helaas meer door het proces van globalisering dan door het conciliair proces bepaald.

Overigens hield de voorzitter van de Club van Lissabon, professor Petrella, op de Wiardi Beckman Academie voor jonge academici een gloedvol verhaal tegen de globaliseringsideologie en de waanzin om concurrentie en competitie tot kernwaarden van de wereldsamenleving te maken. Amsterdam René Cuperus Wiardi Beckman Stichting

Democratie Ik wreef mijn ogen uit toen ik gister op de Podiumpagina het artikel van ds. F. N. M. Nijssen las, 'Willen de bonders echt democratie in de kerk?'

Nijssen had zijn krant niet goed gelezen en Trouw had dit artikel dus niet mogen plaatsen. Daags na een bericht in Trouw, waaruit kon worden geconcludeerd, dat ondergetekende de kerk in haar synodale beleid gispte, omdat ze aristocratisch handelde in plaats van democratisch, stond in de rubriek Overbelicht Onderbelicht te lezen dat ik dat juist nièt had gezegd.

Ik was dr. Blei bijgevallen in zijn opmerking, dat de kerk geen democratie is maar vroeg of ze dan wel een aristocratie mocht zijn. Ik verfoei de gedachte dat het in de kerk democratisch toe zou moeten gaan maar kan het dan ook niet meemaken, dat een meerderheid telkens aristocratisch over een minderheid heerst. Of volgt uit het feit, dat de kerk christocratisch is, wat ik van harte belijd, dat de macht van de meerderheid geldt? Huizen J. van der Graaf