In haar nieuwe bundel 'Huismensen' gaat de sociologe Christien Brinkgreve in op de vraag wat er de afgelopen vijfentwintig jaar veranderd is in de verhouding tussen mannen en vrouwen, en tussen ouders en hun kinderen. Het zijn de jaren die in het teken stonden van de bevrijding. Na het koesterende maar ook benauwende gezinsleven uit de jaren vijftig raakten alternatieve leefvormen in zwang als woongroepen en lat-relaties. Over seksualiteit werd niet langer stiekem gedaan, tolerantie werd een deugd, mannen namen een deel van de zorgtaken over en vrouwen werkten als het even kon buitenshuis.
Brinkgreve beschrijft hoe deze idealen mettertijd hun glans verloren. Want het leven in een commune is ook niet alles, vrije seks kan aids opleveren, zorgende mannen zijn aardig maar niet spannend, en vrouwen raken overbelast door de combinatie van werk, kinderen en huishouden. Met als logisch - maar door Brinkgreve niet echt gewenst - gevolg dat de volmaakte huisvrouw uit de jaren vijftig vandaag de dag bezig is met een voorzichtige comeback. Zou het niet verstandiger zijn, oppert Brinkgreve, om naar het voorbeeld van Scandinavië over te gaan tot een herverdeling van betaalde en onbetaalde arbeid, tot flexibele arbeidstijden en meer mogelijkheden voor verlof?
'Huismensen' staat vol met dit soort kwesties telkens vanuit een ander gezichtspunt worden beschreven. Waarmee meteen een minpunt is aangestipt: je krijgt te veel van hetzelfde te verstouwen. Voor de broodnodige variatie zorgen de columns: over een fan van de Spice Girls die op de dag van hun optreden ziek is, over de lasten en lusten van kinderpartijtjes, over het verschijnsel wegenwacht. ,,Afgezien van verloskundigen ken ik geen beroepscategorie waar je zo verlangend naar kunt uitzien als de wegenwacht.''
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.