Sommige bloemen hebben de pech dat ze oranje zijn

Oranje bloemen zijn deze zomer populairder dan in andere jaren. Vooral de afrikaantjes en vuvuzela-rozen waren niet aan te slepen.

Het heeft even geduurd, maar eindelijk zijn we dan toch van het WK voetbal verlost. En daarmee van die lelijke slingers met oranje vlaggetjes die als slordige klimop tegen de gevels groeiden. In het hele land is het straatbeeld nu weer gezellig grijs.

Hoewel.... de oranje bloemen zijn er nog. De afrikaantjes, met die grappige toespeling op het continent waar het WK plaatsvond, en de goudsbloemen die veel mensen in tuinen en bloembakken hebben geplant. De bloemen zullen bij oudere mensen herinneringen hebben losgemaakt aan de oorlogsjaren. Want ook toen kleurden veel tuinen en bloembakken ’s zomers oranje van de goudsbloemen en afrikaantjes. De bezetters mochten het vieren van Koninginnedag en het zingen van het Wilhelmus dan verboden hebben, het planten van bloemen konden ze moeilijk tegengaan. Zelfs niet als die oranje waren.

In die tijd, toen de mensen nog spaarzaam waren, werden eenjarige bloemen niet kant en klaar bij het tuincentrum gekocht, maar eigenhandig gezaaid. Zou dat in deze tijd, waarin we veel minder tijd en geduld hebben, ook nog gebeuren? Als dat zo is, moet er dit voorjaar merkbaar meer zaad van oranje bloemen zijn verkocht dan in andere jaren. Navraag bij Vreeken’s Zaden leert dat dat moeilijk is na te gaan. „Van ons zaadmengsel van oranje bloemen hebben we niet meer verkocht dan anders”, zegt Ton Vreeken. „Wel hebben we meer dan ooit gescoord met de Wilde Goudsbloem (Calendula officinalis), en ook andere goudsbloemen met oranje tinten deden het goed. We weten alleen niet waarom die ineens zo gewild zijn. Het kan ook zijn dat het komt omdat ze eetbaar zijn en genezende eigenschappen hebben. Of omdat de kleur oranje een comeback maakt. En ja, misschien heeft het element van het wereldkampioenschap voetbal ook wel een rol gespeeld.”

Goed, het WK mag dan afgelopen zijn, de oranje perkplantjes zijn er nog. Zolang die bloeien, en in het geval van afrikaantjes en goudsbloemen kan dat gerust tot november doorgaan, zullen we worden herinnerd aan de gekte die dit land tot half juli in zijn greep heeft gehad. Tenzij die bloemen tegelijk met de vlaggetjes zijn opgeruimd. Zo ben ik benieuwd wat de eigenaar van café De Dissel in Staphorst heeft gedaan met de meer dan duizend afrikaantjes die hij en zijn stamgasten tegen de gevel hadden ’geplakt’, en die met een speciaal aangelegde sprinklerinstallatie in leven werden gehouden. Laat hij ze hangen tot de eerste nachtvorst, of hoorden ze wat hem betreft echt en alleen bij het voetbalspektakel?

De WK-bloemen hebben zich trouwens niet alleen beperkt tot tuin en bloembak. Ook de snijbloemenhandel rook mogelijkheden. Lang voordat het fluitsignaal voor het eerste WK-duel was gegeven, hadden de verschillende afdelingen van bloemenveiling FloraHolland zich al ingesteld op de voetbalgekte en kwamen er talloze snijbloemen met oranjetinten voor de klok. Sommige groothandels speelden op de voetbalverdwazing in door een WK-thema te bedenken voor bloemisten en tuincentra. Zo kregen de kamerplanten kalanchoë, gerbera, Crossandra ’Fortuna’ en Celosia ’Flame’, die de pech hebben dat ze oranje zijn, een wikkel om hun pot met de tekst ’Potje voetballen’. Hoeveel dieper kan de mens een plant laten zinken?

Zelfs een aristocratische bloem als de roos, toch wel de allerlaatste die met voetbal geassocieerd kan worden, is in de WK-strijd gegooid. Want ook rozen heb je in het oranje. Zo kwam kweker Charl van Dam op het idee om de ’Vuvuzela-roos’ op de markt te brengen. En hoewel deze roos – gevuldbloemig, roze van buiten en oranjegeel van binnen – er net zo kunstmatig uitziet als de toeter waarnaar hij is vernoemd, zullen er dit jaar zo’n twee- à driehonderdduizend van naar de veiling worden gebracht.

De roos is een doorslaand succes, laat Van Dam weten. „Het is echt super gegaan. En ook nu verkoopt hij nog hartstikke leuk.” De naam Vuvuzela-roos heeft hij vorig jaar zelf bedacht, want een nieuwe naam moet een jaar van tevoren worden aangevraagd. „Ik voorzag dat iedereen het over de vuvuzela zou hebben. En het maakt mij niet uit wát ze zeggen, áls ze maar wat zeggen.” De komende vier, vijf jaar blijft hij de roos aanleveren. Want ook al zijn de oranje toeters dan al lang verdwenen, de herinnering blijft. „Dan zien de mensen een bosje Vuvuzela-rozen in de winkel staan en dan denken ze: hé, daar heb je die rot toeter weer.”

De vuvuzela inspireerde ook Albert Heijn, die een boeket oranje gerbera’s met vuvuzela-toeter in de bonus gooide. Omdat ze bang waren dat ze dat boeket zonder die korting niet kwijt zouden raken?

Bloemisten hebben eveneens hun best gedaan om te profiteren van de voetbalgekte. Zij combineerden oranje bloemen met kleine voetballetjes of rood-wit-blauwe vlaggetjes en gaven die namen als ’Boeket Hup Holland’, ’Boeket Oranje Bovenaan’, ’Boeket Wereldkampioen’ en ’Boeket WK Oranje Vlaggetje’. Wat bij de bloemenstal bij mij in de buurt overigens niet heeft geleid tot een stijgende verkoop van oranje bloemen. „Van die hele WK-kermis heb ik niks gemerkt”, grinnikt de eigenaar. „Althans, wat mijn bloemen betreft.”

En o ja: de afrikaantjes aan café De Dissel hangen er nog. Tot maandag.