Er zijn nogal wat varianten Nederlandse gezinsstructuren met zorg voor kinderen. Iedereen krijgt evenveel kinderbijslag. Waar landelijk gezien de geldstromen worden verdeeld over verschillende bevolkingsgroepen, is er volgens mij ook aandacht nodig voor werkend Nederland en de wijze waarop dit effect heeft op de ontwikkeling van onze kinderen.
Tweeverdieners met een riant totaalinkomen kunnen zorg inkopen, ook wanneer de periode van gesubsidieerde opvang, is afgelopen. Deze vervalt zodra kinderen twaalf jaar oud zijn.
Tweeverdieners die samen niet veel verdienen, zullen de zorg voor de puber buiten schooltijd moeten regelen met behulp van vrijwilligers. Logischerwijs derhalve nooit structureel voorhanden. Kinderen die jarenlang opvang genoten via het betaalde circuit, krijgen ineens meer vrijheid dan ooit. Dat is goed, wanneer ze daar mee om kunnen gaan. Het onderwijs kiest er vaak voor om huiswerk op school te laten maken, want thuis discipline verwachten blijkt soms een moeilijk haalbare kaart. Het principe 'nadruk op combinatie van werken en leren' kan daarbij ook misleidend zijn, redenerend vanuit het onderwijs.
Dan zijn er de alleenstaande verdieners, vaak vrouwen, die soms het geluk hebben hun werk te kunnen doen op parttime basis. Keerzijde is dat zij dan niet veel verdienen en bovendien de kosten voor kinderen moeten zien te dekken met hun verminderde inkomen. Bijkomende zorg kan ook zijn dat zij door de werkgever gedwongen worden tot werktijden die niet gunstig combineren met de zorg voor de kinderen thuis.
1. Waarom de kinderbijslag niet inkomensafhankelijk? Kinderbijslag zou beschikbaar moeten zijn voor ouders die werken in Nederland en zorgen voor hun kinderen die in Nederland naar school gaan.
2. Misschien een idee om voor alleenstaande moeders, of vaders, een subsidie op werken toe te kennen die enkel is te incasseren via de werkgever door middel van een belastingverlaging wanneer de werkgever gelegenheid biedt om zorgen en werken te combineren door werktijden gunstig neer te zetten?
3. Laat de werkende ouder kiezen uit twee opties: of voor een subsidie aan de werkgever die deze uitbetaalt aan de werknemer wanneer dagelijks tot laat wordt gewerkt en opvang moet worden ingekocht, of een subsidie aan de werkgever, gerelateerd aan het uurloon, die de werkgever mag behouden omdat de werkgever het mogelijk maakt dat de werknemer niet langer dan tot 1500 uur behoeft te werken.
Momenteel worden we belaagd door politici met allerlei prachtige zinnen die weinig zeggen over de uitwerking van voor de hand liggende wensen. Natuurlijk, willen we allemaal beter onderwijs, huisvesting, groen milieu en een veilige samenleving. Die moeten we wel zelf en met ons allen maken. De vraag 'hoe en wie dat zal betalen' zie ik steeds weinig geconcretiseerd.
Geplaatst door bewust onderwijs
op 02/06/2012
Vindt u bovenstaand bericht beledigend of ongepast? Meld het ons.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.