commentaar PvdA-leider Diederik Samsom stelde afgelopen dinsdag op een bijeenkomst van zijn partij in Utrecht dat het regeerakkoord met de VVD inderdaad een visie op de arbeidsmarkt ontbeert. Die gedeelde visie is er ook niet, aldus Samsom tegen zijn partijgenoten. Voor een visie op de arbeidsmarkt moet men bij de fractie zijn.

De uitspraak van Samsom is een uitspraak uit armoede. Net als alle bezweringen van VVD- en PvdA-politici dat men in deze coalitie elkaar vooral veel gunt bezweringen uit armoede zijn.

Natuurlijk, de nieuwe coalitie is niet onmiddellijk ook een natuurlijke coalitie of een, vanuit de politieke inhoud bezien, logische coalitie. Twee partijen die elkaar in de verkiezingscampagne zo bestreden, hebben terecht moeite die gemeenschappelijke noemer, of noem het visie, te vinden.

Dat ontslaat VVD en PvdA niet van de plicht daar alsnog een betere poging toe te doen. ChristenUnie-voorman Arie Slob vroeg gisteren in het debat over het eindverslag van de informateurs terecht om een inspirerend verhaal van beoogd premier Mark Rutte zodra deze in de Kamer verschijnt om de regeringsverklaring af te leggen.

Het tweede kabinet-Rutte zegt in de inleiding van het regeerakkoord bruggen te willen slaan naar maatschappelijke organisaties en naar andere politieke partijen in de Tweede Kamer. Dat is een loffelijk streven. Maar hoeveel kan daarvan terechtkomen als je als kabinet niet weet waar je zelf precies staat?

De toverformule van elkaar iets gunnen heeft de afgelopen weken aantoonbaar de vaart in de kabinetsvorming gehouden, maar die weg dient nu zo snel mogelijk verlaten te worden.

Ook Nederland bevindt zich in een crisis zonder weerga. Het nieuwe kabinet heeft de dure opdracht op zijn minst een begin van een uitweg uit die crisis te zoeken. Daarvoor zal een nieuwe regering de medewerking en het enthousiasme van velen niet kunnen missen.

Zolang de partijen die het kabinet dragen erop blijven hameren dat veel voorgenomen beleid slechts wordt gesteund vanwege het grotere geheel, wordt de aandacht vooral op de tegenzin gevestigd en niet op de noodzaak van een stabiel, daadkrachtig kabinet.

Rutte en Samsom krijgen een herkansing zodra het nieuwe kabinet door het staatshoofd beëdigd is. De toekomstige premier Rutte moet die tweede kans niet laten liggen. Meer gezamenlijke visie is dringend gewenst.