De wielerwereld wordt opgeschud door het vertrek van een grote sponsor, de Rabobank. Maar waar de een dat vertrek verwelkomt als stap in een reinigingsproces van de sport, verwijt de ander de bank de plaat te poetsen terwijl de Raboploeg zelf onderdeel van het probleem was.

Een ding is duidelijk: als de Rabobank op geen enkele manier in verband gebracht wilde worden met doping, had de onderneming zich al veel eerder uit de wielersport teruggetrokken. Maar de affaires die er zijn geweest, werden bestempeld als dwalingen van individuele renners of restanten van een verleden.

Rabo-topman Bert Bruggink zei gisteren dat de bank al sinds 2007 twijfelde over zijn rol in de wielersport. 2007 was het jaar dat Rabo zijn toenmalige kopman, de Deen Rasmussen, uit de Ronde van Frankrijk haalde en op staande voet ontsloeg. Rasmussen zou in de aanloop naar de Tour hebben gelogen over zijn verblijfplaats, wat neerkomt op onttrekking aan mogelijke dopingcontroles. Rasmussen heeft steeds gezegd dat de ploegleiding volledig op de hoogte was van zijn gangen.

Het was een affaire van formaat destijds, maar geen bewezen geval van dopinggebruik. Die zijn er ook daarna niet gekomen. Er werden verdenkingen geuit tegen Raborenners, maar zelden werd een geval bewezen. Tot een week geleden de Amerikaanse dopingautoriteit Usada zijn bevindingen publiceerde in de zaak van Lance Armstrong. In dat rapport verklaren renners dat ookRabo een dopingprogramma had.

Die bevindingen zorgden ervoor dat de Rabo-top iedere lust in het sponsoren van de wielersport verloor. Als dat werkelijk zo is, siert dat de bank niet. Het kan toch niet zo zijn dat het rapport van Usada bij Rabo de ogen opende? Terwijl de bank, naar eigen zeggen, al vijf jaar twijfelde over de zuiverheid van de wielersport? Zou dat in al die tijd niet hebben geleid tot een eigen onderzoek naar dopinggebruik?

Dat Rabo zich nu terugtrekt uit de wielersport, is geen principieel besluit. We zien een sponsor die kosten tegen baten afweegt. En door de aanzwellende negatieve berichtgeving over doping, zakken de baten.

Rabo heeft in 2007 ingegrepen toen zijn kopman de regels overtrad. De sponsor had nu de keuze om te blijven, om de wielersport weer in het reine te krijgen. Rabo besloot anders.

Dit kan leiden tot het vertrek van andere grote sponsors. Dat zal, cynisch gezegd, de druk van het grote geld in de wielersport als vanzelf verminderen. Maar de vraag is of daarmee ook het dopinggebruik als vanzelf afneemt.