commentaar Politiek is een hard, vaak totaal onrechtvaardig bedrijf. Terwijl in diverse gremia van de partij de afgelopen tijd fout op blunder werd gestapeld, werd gisteren partijleider Jolande Sap van GroenLinks geslachtofferd. Zij moest alsnog opstappen, nadat het partijbestuur en de rest van de fractie in de Tweede Kamer het vertrouwen in Sap hadden opgezegd.

Hiermee is opnieuw een voorbeeld toegevoegd aan de lange reeks van op zijn zachtst gezegd onhandige optredens van de top van GroenLinks. Nog vlak na de enorme verkiezingsnederlaag stelde partijvoorzitter Heleen Weening blij te zijn met het besluit van Sap om, ondanks de enorme verkiezingsnederlaag, door te gaan. Gisteren stelde zij dat Sap niet in staat is effectief en gezaghebbend leiding te geven aan partij en fractie. Een herstart van de partij zou daardoor onmogelijk worden.

Het partijbestuur had die conclusie hooguit in de eerste dagen na de verkiezingen kunnen trekken. Dat dat besluit nu wordt genomen, ook nog eens na een aantal voor de partij ongunstige artikelen in kranten, is ongeloofwaardig. Temeer omdat inmiddels een commissie van de partij, onder leiding van de Amsterdamse wethouder Andrée van Es, een onderzoek is begonnen naar de oorzaken van het verlies van zes van de tien zetels op 12 september.

Met Sap verliest GroenLinks een moedige politica. Zij stak, onmiddellijk nadat ze de leiding van de fractie had overgenomen van Femke Halsema, haar nek ver uit door het initiatief te nemen voor een politietrainingsmissie in Afghanistan en door later veel groene elementen in te brengen in het Lente-akkoord voor de begroting 2013.

Het was echter niet allemaal even goed. Sap kreeg nooit greep op haar fractie, haar leiderschap was onder haar collega's nooit onomstreden. Met als hoogtepunt de onverkwikkelijke gang van zaken over de vraag of fractiegenoot Tofik Dibi haar nu wel of niet mocht uitdagen voor het partijleiderschap.

Uit de verklaring van het partijbestuur zou gemakkelijk de indruk kunnen ontstaan dat partijvoorzitter Weening inschat dat GroenLinks zonder de nu teruggetreden Sap een betere kans heeft op herstel. Dat zal een illusie blijken te zijn.

De partij is immers in haar geheel tot op het bot verdeeld over de te volgen koers. Het partijbestuur heeft de afgelopen maanden bewezen daarin geen positieve rol te kunnen spelen. Het bestuur zou GroenLinks daarom een enorme dienst bewijzen door nu ook zelf op te stappen.