commentaar De oprichter van WikiLeaks, Julian Assange, is inzet van een diplomatieke rel die met de dag groeit. Inmiddels heeft zich een groep Latijns-Amerikaanse landen aan de zijde geschaard van Ecuador, het land dat hem politiek asiel heeft toegezegd en hem nu onderdak verleent in zijn ambassade in Londen. Vanuit Latijns-Amerika krijgt de Britse regering de verzekering dat er stampij gemaakt zal worden mocht zij Assange uit die ambassade halen.

Er schuilt in de voorgaande zinnen veel wat niet deugt. De dreigementen aan Brits adres deugen niet. De beslissing van Ecuador om Assange asiel te verlenen deugt niet. En het allereerste wat niet deugt, is de beslissing van Assange om asiel te vragen als ware hij een politiek vluchteling. Dat is Assange niet.

Zweden heeft om zijn uitlevering gevraagd in verband met aangiften van verkrachting. Hij moet worden gehoord, en het is niet aan Assange om te beslissen dat dit evengoed buiten Zweden kan. De Britse regering heeft geen enkele grond om het Zweedse verzoek te weigeren. Assange weet dat. En aangezien hij overtuigd is van zijn onschuld, moet hij zich naar Zweden laten overbrengen om te worden gehoord.

De oprichter van WikiLeaks vreest niet zozeer de Zweedse justitie maar de Amerikaanse. In de VS wordt een aanklacht voorbereid tegen Assange omdat WikiLeaks honderdduizenden diplomatieke documenten heeft gepubliceerd. De klokkenluider die WikiLeaks aan die documenten heeft geholpen, Bradley Manning, zit al twee jaar in voorarrest, onder een zwaar regime. Assange omschreef hem gisteren als een politieke gevangene, en riep de Amerikaanse regering op te stoppen met de 'heksenjacht' op WikiLeaks.

Dat Assange een rechtsgang in de Verenigde Staten met angst tegemoet ziet, is goed voor te stellen; de Amerikaanse overheid kan zijn bloed wel drinken en zal geen juridisch middel schuwen om hem achter slot en grendel te krijgen. Maar de VS zijn een rechtsstaat. En mochten de Amerikanen om zijn uitlevering vragen, dan kan dat alleen geweigerd worden als hem de doodstraf boven het hoofd hangt. Die regel geldt voor Zweden, waar Assange naartoe moet, en voor Groot-Brittannië, waar hij nu verblijft.

Assange wordt gehaat, maar ook bejubeld, als de held van openbaarheid en journalistiek. Nu is niet alles wat WikiLeaks doet journalistiek te rechtvaardigen, maar de klokkenluiderssite dwingt sympathie af. Prima, maar dat mag niet gelden voor iemand die zich onttrekt aan een strafrechtelijk onderzoek naar verkrachting.