commentaar Werkgevers stellen voor volgend jaar geen loonsverhoging te betalen. In plaats daarvan willen ze hun werknemers een eenmalig bedrag extra betalen. De overheid moet dan afzien van belastingheffing over die eenmalige betaling. Dit idee is geopperd door de Algemene Werkgeversvereniging Nederland, die een grote rol speelt in cao-onderhandelingen.

Het idee komt neer op loonmatiging: tegenover de gestegen prijzen komt geen loonsverhoging, maar een eenmalige betaling. Maar prijzen stijgen niet eenmalig maar structureel, dus een eenmalige betaling kan nooit als compensatie dienen.

Loonmatiging heeft in de jaren tachtig geholpen om de toenmalige economische problemen te helpen oplossen en sindsdien denken velen dat het altijd voor elk economisch probleem de oplossing is. Het tegendeel is echter waar; in de huidige crisis zou loonmatiging averechts kunnen werken en de problemen verergeren.

In een bedrijf of branche waar grote nood heerst kan loonmatiging nuttig zijn om banen te behouden. Maar het is niet zo dat op dit moment in alle branches en bedrijven tegelijkertijd de nood heel hoog is. Ook nu zijn er gelukkig tal van bedrijven en branches waar het goed gaat en waar ruimte is om de lonen te verhogen, al was het maar om de gestegen prijzen te compenseren. Zo blijven er kiemen van economisch herstel. Gaat daarentegen iedereen tegelijkertijd bezuinigen, dan komt de economie in een neerwaartse spiraal die kan leiden tot een depressie als in de jaren dertig. Dit gevaar wordt in Nederland voortdurend genegeerd. De regering begon als eerste over de nullijn, een fout waar de werkgevers met hun huidige voorstel op variëren.

Nu pensioenen onder druk staan, ambtenaren op de nullijn zitten en mensen hun baan verliezen zijn velen terughoudend geworden met geld besteden. Dat is onvermijdelijk. Als dan ook mensen die werken voor bedrijven waar het wel goed gaat gedwongen worden in te leveren, zakt overal de vraag in en kunnen de winkeliers wel sluiten.

Verstandiger is het om daar waar het nodig is de lonen te matigen, en daar waar het kan de lonen te laten stijgen om zo de gestegen prijzen te compenseren.

Dat de werkgevers tevens voorstellen dat de overheid de voorgestelde eenmalige betaling onbelast zou moeten laten, overtuigt al evenmin. Omdat de overheid de banken moest redden, heeft zij nu grote financiële problemen. Het ligt niet voor de hand dan cadeautjes te gaan geven aan werkgevers.