In feite is het goed nieuws in het licht van de kabinetsonderhandelingen over nieuwe bezuinigingen: de kinderopvangtoeslag werkt niet. Althans, niet voor wie dacht dat de extra miljarden voor de toeslag er bij toverslag voor zouden zorgen dat vrouwen massaal aan het werk zouden gaan.

Welgeteld 30.000 vrouwen zijn tussen 2005 en 2009 (meer) gaan werken doordat de overheid 3 miljard euro extra pompte in de kinderopvangtoeslag en de zogeheten inkomensafhankelijke combinatiekorting. Per extra werkende vrouw bedroegen de kosten daarmee 100.000 euro per jaar, becijferde het Centraal Planbureau; een absurd hoog bedrag.

Stoppen dan maar, zodat het kabinet alvast een flinke portie van de benodigde bezuinigingen kan inboeken? Dat ook weer niet. De arbeidsparticipatie van vrouwen is in Nederland laag - nog niet eens zozeer wat betreft het aantal werkende vrouwen, maar wel het aantal uren dat ze werken. Maar het gaat wel de goede kant op, en al werkt de kinderopvangtoeslag maar een beetje, alle hulp is welkom. Als het Rijk investeert in kinderopvangtoeslag, geeft het daarmee een belangrijk signaal af, namelijk dat het er alles aan wil doen om werk te kunnen combineren met een gezin.

Maar het is wel een heel duur signaal. De kinderopvangtoeslag hoeft niet te worden ontzien bij de komende onderhandelingen in het Catshuis. Bovendien komt het geld nu vrijwel uitsluitend terecht bij de midden- en hogere inkomensgroepen. Juist deze vrouwen hebben allerlei redenen om te willen werken: omdat ze er voldoening uit putten, en financieel onafhankelijk willen zijn. Voor een deel van hen is de kinderopvangtoeslag misschien mooi meegenomen, maar meer ook niet. Het is onwaarschijnlijk dat beter verdienende carrièremaaksters er de brui aan geven als de overheid hen wat minder royaal tegemoetkomt in de kosten voor kinderopvang. Dit terwijl zich in de lagere inkomenscategorieën de meeste vrouwen bevinden die economisch niet op eigen benen kunnen staan als het leven anders loopt dan ze dachten. Juist voor deze vrouwen heeft het dus zin om hen te verleiden aan het werk te gaan.

De kinderopvangtoeslag mag dus op de schop. De regeling is al inkomensafhankelijk, maar biedt ruimte voor herverdeling: minder voor huishoudens met een prima gezinsinkomen, meer voor de lagere inkomensgroepen, in de hoop dat de kinderopvang voor hen geen onoverkomelijke financiële belemmering zal zijn om de arbeidsmarkt te betreden.