commentaar Zaterdag was het Warmetruiendag en morgen is het safer internet day, maar daar hoor je niemand over. Daarentegen kan het niemand ontgaan dat het de Week van de Euthanasie is; je kunt geen tv aanzetten, geen krant openslaan of het gaat hierover. De Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde (NVVE) kan tevreden zijn.

De mensen om wie het gaat in al die mediaberichten verschillen heel veel. Maar ze hebben gemeen dat ze willen sterven en daarbij geen hulp krijgen.

Het gaat dan bijvoorbeeld over mensen die van hun arts niet de gewenste levensbeëindiging krijgen en voor wie daarom nu een levenseindekliniek wordt opgericht. Ook zien we deze week op tv discussie over jonge psychiatrische patiënten, en of die hulp bij zelfdoding kunnen krijgen. In deze krant lazen we verder het verhaal van de heer Jiskoot, die niet ernstig ziek is maar wel op leeftijd, en die wil sterven omdat hij zijn leven voltooid acht. De NVVE stelt voor de wet te wijzigen zodat ouderen met zo'n doodswens hulp kunnen krijgen bij hun zelfdoding. Tot slot gaat het in het debat over euthanasie bij demente mensen, ook in een verdergevorderd stadium.

In kwesties van leven en dood moeten we behoedzaam zijn. We hebben in Nederland sinds tien jaar een euthanasiewet, die een goede weerslag is van dertig jaar discussie. Bij die wet vinden we houvast om al deze nieuwe ontwikkelingen te beoordelen.

Belangrijk in de euthanasiewet is dat de arts niet elk verzoek om euthanasie of hulp bij zelfdoding inwilligt maar een eigen afweging maakt. Dat biedt houvast in deze discussies. Mensen die door hun arts niet de gewenste hulp bij het sterven krijgen, vinden in de levenseindekliniek nu alsnog hulp om te sterven. Voorzover dat binnen de wet gebeurt, is het goed. Maar ook in een levenseindekliniek zal een arts afwegen of van uitzichtloos en ondraaglijk lijden sprake is, en als dat niet zo is, zal hij weigeren. Er zullen dus altijd mensen blijven die euthanasie willen maar niet krijgen. Zo is de wet bedoeld.

De euthanasiewet stelt verder als voorwaarde dat wie door euthanasie sterft daar zelf om moet verzoeken. Nu deze week in de media de dood keer op keer als oplossing voor het lijden wordt gepresenteerd, is het goed aan dit principe te herinneren. Er mag geen druk ontstaan op lijdende mensen om te kiezen voor de dood. In Nederland moet plaats blijven voor iedereen, ook voor wie lastig is, kwetsbaar of duur. Dat geldt ook deze week.