Zorgverzekeraars maken de belofte van de marktwerking niet waar. Zes jaar na invoering van de Zorgverzekeringswet kopen ze ziekenhuiszorg nog steeds niet in op kwaliteit. Het is vooral de prijs die telt.

Dat zeggen ziekenhuisbestuurders tegen deze krant. Ze kritiseren de manier waarop zorgverzekeraars zorg in ziekenhuizen inkopen. "Kwaliteit doet er nog steeds niet toe", zegt Jaap van den Heuvel, voorzitter van de raad van bestuur van ziekenhuis de Reinier de Graaf Groep uit Delft. Hij noemt de jaarlijkse contractonderhandelingen 'een rituele dans', omdat het daarbij slechts om een ding gaat: beperken van de groei van het ziekenhuisbudget. "Over prijzen van behandelingen wordt sowieso niet gesproken. Van een betere prijs voor betere behandelingen is dus geen sprake."

Bij de introductie van de Zorgverzekeringswet is afgesproken dat zorgverzekeraars wél op kwaliteit zouden gaan inkopen. Dat zou betere zorg opleveren. Die aanpak is vorig jaar onderstreept in het Hoofdlijnenakkoord van minister Schippers met de zorgverzekeraars en ziekenhuizen. Dat akkoord blijkt heel anders uit te pakken. Een nieuw declaratiesysteem bijvoorbeeld, leidt tot financiële risico's voor ziekenhuis en verzekeraar. Dus gingen de contractbesprekingen 2012 vooral over geld. Grote zorgverzekeraars als CZ en VGZ erkenen dat kwaliteit niet bovenaan hun verlanglijstje stond. Maar volgend jaar wordt dat anders, beloven zij.

Chiel Huffmeijer, voorzitter van de raad van bestuur van het Haagse HagaZiekenhuis en vicevoorzitter van ziekenhuiskoepel NVZ vindt dat het zo niet verder kan. Hij vindt dat zorgverzekeraars oneigenlijke druk uitoefenden op ziekenhuisbestuurders door ze een voorschot op lopende behandelingen te weigeren, in afwachting van een zorgcontract. Dat heeft ziekenhuizen grote financiële zorgen opgeleverd, bleek vorige maand uit een onderzoek van onderzoeksbureau PWC. Verder bemoeien zorgverzekeraars zich steeds nadrukkelijker met ziekenhuisbeleid, bijvoorbeeld door inspraak te eisen bij bestuursbenoemingen. Het Hoofdlijnenakkoord moet grondig worden geëvalueerd, vindt Huffmeijer.