De mondige patiënt vraagt steeds vaker om een second opinion, maar het tweede consult is minder nuttig dan gedacht, stelt Luuk Wieske, promovendus in het AMC in Amsterdam.

"De uitkomst was een teleurstelling", geeft Wieske toe. Hij vroeg patiënten die voor een tweede beoordeling op de dagkliniek van de afdeling neurologie van het AMC kwamen of zij tevreden waren met het consult. "De mensen verblijven een dag in de kliniek, er is veel tijd en aandacht voor hen. De patiënten hebben vaak al veel meningen gehoord, dus wij proberen hun het gevoel te geven dat nu alles echt goed is uitgezocht."

Wieske veronderstelde dat de opname in de dagkliniek een patiënt tevreden zou stellen en hem ervan zou weerhouden meer medisch advies te zoeken.

Dit bleek niet het geval. Hoewel de patiënten direct na afloop tevreden waren over het consult, was dit gevoel twee jaar na dato sterk gedaald, schrijft Wieske in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde.

Dertig procent had in de tussentijd nog één of meerdere artsen benaderd. Welk type patiënt na een second opinion waarschijnlijk nog een arts raadpleegt, is niet opgehelderd.

"Ik ben niet tegen second opinions", verduidelijkt Wieske. "Maar het moet niet omslaan in zinloos medisch handelen."

De neurologen die de second opinion uitvoerden, vonden het consult vooral van psychologisch nut voor de patiënt, en in veel mindere mate van medisch nut. Toch werd in een kwart van de second opinions de behandeling bijgesteld. Of dat ook leidde tot een verbeterde toestand van de patiënt, is niet onderzocht.

De ontevredenheid bij de patiënt komt voort uit uiteenlopende verwachtingen, vermoedt Wieske. "Een arts is snel geneigd te denken: 'Ik heb een nieuwe diagnose gesteld, dus het was een goed consult.'

Maar uit ons onderzoek blijkt dat het voor de patiënttevredenheid niet belangrijk is of er een nieuwe oorzaak is aangewezen of niet." De klacht vermindert immers niet wanneer er een ander label op wordt geplakt.