Inspecteur: Mishandeling signaleren ook kerntaak

Het over het hoofd zien van kindermishandeling is net zo erg als het missen van een tumor, zegt Joep Remmen van de Inspectie voor de Gezondheidszorg.

Een arts of verpleegkundige op de spoedeisende hulp moet mensen beter maken. Het signaleren van kindermishandeling is toch geen kerntaak van een ziekenhuis?

„Dat is het wel, vinden wij. Stel dat er een kindje bij een arts komt met een gebroken arm die door een tumor is veroorzaakt. Ziet een arts dat niet, dan wordt hem dat verweten. Maar zou aan die gebroken arm kindermishandeling ten grondslag liggen en de arts mist dat, dan wordt het geaccepteerd. Wij vinden dat dit niet zou mogen. Een arts moet verantwoorde zorg leveren. Als hij dat niet goed doet, moet hij daarop worden aangesproken, ook bij kindermishandeling. In het ernstigste geval zou hij hierop tuchtrechtelijk moeten worden aangesproken.”

Bij de meeste ziekenhuizen lijkt de raad van bestuur niet erg geïnteresseerd in kindermishandeling, blijkt uit uw onderzoek.

„Een ziekenhuis is een medisch specialistisch bedrijf. Signalering van kindermishandeling wordt niet echt als een kerntaak gezien. Doorgaans is het onderwerp bij de leden van een raad van bestuur toch een ver-van-mijn-bed-show. Op dit moment is de praktijk rond kindermishandeling in ziekenhuizen vooral afhankelijk van de goede wil van professionals, met name kinderartsen, die zich er druk over maken. Maar de zorg rond kindermishandeling behoort tot de standaardzorg die een ziekenhuis moet leveren en daarmee is het dus ook een verantwoordelijkheid voor de raad van bestuur. Die moet zorgen dat er beleid komt en moet daar financiële middelen voor beschikbaar stellen.”

Wat gaat de inspectie doen tegen ziekenhuizen die geen verbetering tonen?

„Laat ik voorop stellen dat wij de stand van zaken in ziekenhuizen hebben bekeken zoals die in 2007 was. Inmiddels hebben de ziekenhuizen allemaal een plan van aanpak opgesteld. Mochten er in 2009 nog geen verbeteringen zijn, dan gaan we eerst praten. Als dat niet helpt, volgen er zwaardere maatregelen. In het uiterste geval kan de minister de ziekenhuizen een dwangsom opleggen.”

Een scherper oog voor kindermishandeling dus. Maar worden ouders daardoor niet vals beschuldigd als ze met hun kind naar de eerste hulp gaan?

„Wat we willen bereiken is dat er zoveel mogelijk gemeld wordt wanneer er écht sprake is van mishandeling. Als je goed beleid hebt, blijven de valse meldingen achterwege.”

En daar is goede scholing van personeel voor nodig...

„Het feit dat scholing zo slecht is geregeld, heeft mij het meest getroffen. Je kunt kindermishandeling pas goed signaleren als je weet hoe je het kunt herkennen, bij welke instanties je advies kan vragen, wat je rechten en plichten zijn, als je weet hoe je ouders moet aanspreken.”