Weinig prikkelend ’Wit Licht’

Regie: Jean van de Velde. Met Marco Borsato, Thekla Reuten. In 90 bioscopen

’Wie één mens redt, redt de hele wereld’, zegt Eduard (Marco Borsato) indirect verwijzend naar die andere mensenreddersfilm ’Schindler’s List’. Eduard, een Nederlandse kok met een restaurant ergens in Oost-Afrika, is na enig aarzelen betrokken geraakt bij de zoektocht naar Abu, het Afrikaanse vriendje van zijn zoontje, dat bij een overval op zijn dorp door rebellen is ontvoerd. Eduard reist eerst af naar een vluchtelingenkamp, waar een arts hem vertelt over de kindsoldaten, en gaat daarna op zoek naar het rebellenkamp waar de kinderen worden vastgehouden. Daar laat rebellenleider Obeke zich ’Daddy’ noemen, net als Idi Amin. Hij imiteert van de Oegandese leider niet alleen de bijnaam maar ook de gruweldaden: de kinderen worden gedwongen een kerk vol kerkgangers uit te moorden, twee kinderen moeten elkaar te lijf met machetes.

’War Child’s’-activist Marco Borsato nam zelf het initiatief tot deze film die het lot van de kindsoldaten bij een breder publiek bekend moet maken. De in Congo geboren Jean van de Velde kwam erbij als scenarioschrijver en regisseur. Van de Velde filmde ’Wit Licht’ in Zuid-Afrika, met Nederlandse en Oegandese acteurs en maakt indruk met het Afrikaanse deel: de scènes rond de overval, ontvoering en training van de kinderen zijn spannend en aangrijpend.

Het voor de westerse toeschouwers verzonnen Hollywoodachtige verhaal rond de kok die ondanks eigen trauma toch in beweging komt zwakt die urgentie echter ook weer af. Dat ligt deels aan Borsato, die aardig acteert maar voor een Nederlandse toeschouwer toch Marco Borsato blijft, al zingt hij maar even en expres vals. Zijn ongerustheid oogt ongeveer hetzelfde of het nu gaat om een maaltijd die niet op tijd wordt bezorgd of om een man die in zijn armen sterft.

Het ligt ook aan de Indiana Jones-achtige draai die de film op het laatst krijgt, inclusief optimistisch einde. En aan de te vaag gehouden humanitaire strekking. Waar zich dit alles precies afspeelt, wie de kinderen gevangen houdt en voor wie ze moeten vechten, komt niet aan bod. Dit alles zorgt voor een zwaar dramatische, maar weinig prikkelende film. Zeker, het is erg wat met deze kinderen gebeurt. Wie zou het daar mee oneens kunnen zijn?