Handel in stadionnamen

De sector van de amusementsindustrie die voetbalwereld heet, verhandelt niet alleen mensen, maar ook woorden. Namen van stadions bijvoorbeeld.

Zolang een ondernemer maar genoeg schuift, is menige club bereid haar speelplaats naar zijn bedrijf te vernoemen. Haakt hij af, dan mag de volgende betalende firma het stadion herdopen.

Zo speelt FC Twente sinds vorig jaar, toen Arke het liet afweten, in De Grolsch Veste. NAC Breda trad achtereenvolgens op in het Fuji Film- en het MyCom-stadion, totdat de club haar arena omdoopte ter ere van een oud-speler met een blijkbaar inspirerende bijnaam: Rat Verlegh.

De namenhandel is geen typisch Nederlands fenomeen. In de VS herbergt een Pizza Hut Park de FC Dallas. Een club uit Colorado voetbalt in Dick’s Sporting Goods Park, tot vermaak van iedereen die weet dat dick ook ’penis’ kan betekenen.

In Engeland zit Bolton Wanderers opgescheept met het Reebok Stadium en York City met de KitKat Crescent.

Soms komen fans in opstand tegen een commerciële wederdoop. In het Britse Newcastle demonstreren ze dezer dagen, omdat zelfs de naam van hun stadion uit 1880, St. James’ Park, ten prooi is gevallen aan de miljardair die de club heeft opgekocht. De man wil ’de kathedraal van het Tyneside-voetbal’ (The Times) tegen betaling laten overdopen. Eenzelfde lot lijkt het legendarische Stamford Bridge beschoren, sinds de oprichting in 1905 de thuisbasis van het Londense Chelsea.

Dankzij het bankroet van DSB is voor de aanhang van AZ het omgekeerde probleem actueel geworden. Velen hadden de in 2006 geopende Alkmaarse arena graag geassocieerd gezien met een wapenfeit uit 1573- 74. „Van Alkmaar begon – destijds – de victorie”, want de stad hield stand tegen de Spanjaarden. Maar bankier Scheringa verkoos een letterwoord met zijn initialen boven Victoriestadion.

Heel wat fans van AZ hopen nu op een nieuwe kans voor hun favoriete naam, al kon hun club de laatste tijd niet eens standhouden tegen ADO en Heracles, laat staan tegen de Spanjaarden.