Mart Smeets ’De mens leest heel weinig’

Mart Smeets (1947), sportjournalist, auteur en presentator.

U heeft een kamer vol boeken

,,Boeken en muziek. De wandkasten zijn nog gemaakt door een echte schrijnwerker. Hoeveel boeken het zijn weet ik niet. Honderden?

Hanteert u een bepaalde indeling?

,,Ze staan vooral op onderwerp. Wielrennen neemt aardig wat plaats in. Voetbal, schaatsen,

balsporten. Dan de Olympische

sporten en aan de overkant staat een aparte kast met Amerikaanse

sporten. Verder heb ik reisboeken, Nederlands-Vlaamse literatuur

en natuurlijk mijn boeken over muziek. Vooral naslagwerken. Het is een handmatige Google.”

U gaat op vakantie, zei u. Dus dat wordt lezen

,,Niks anders dan lezen. City to City’ gaat mee van Leo Blokhuis, Pico

Iyer, die hele leuke reisverhalen schrijft, Rascha Peper, de beste

schrijfster van Nederland, ’De Oorlog’ van Ad van Liempt en nog een

hele stapel.”

Meer titels die u aanspreken?

,,Hoeveel wil je er hebben? Karel Jonckheere, elf keer Hubert Lampo -

wie heeft er nog elf keer Hubert Lampo? ’De Amerikaanse geschiedenis in een notendop’ van Jan van Oudheusden, Cees Nooteboom, ’Vier Wintervertellingen’ van Gerard Reve. De zesde druk, maar dan tel je niet mee.”

Doet u wel eens boeken weg?

,,Met pijn in het lijf. Een boek wegdoen is net of je een kind buiten

de deur zet.”

Welk boek is u het meest dierbaar?

,,Een mooie Bijbel die ik van mijn ouders heb gekregen.”

Welke boeken spreken u niet aan?

,,Weet je wat zo gek is? Die boeken spreken niémand aan. Omdat niemand ze begrijpt. ’De Duivelsverzen’ van Salman Rushdie? Die heeft niemand begrepen. Ik ook niet. De mens leest heel weinig. Wonderschrijvers worden ze genoemd, en iedereen kent ze, maar niemand heeft ze gelezen!”

Dan wil ik ook voorbeelden

,,Ik zal je een mooi verhaal vertellen. Ze hebben in Amerika eens een

experiment gedaan met een heel bekend boek - de naam ben ik even

vergeten - en daar hadden ze op pagina 14 een cheque gelegd ter waarde van duizend dollar. Wie tot pagina 14 kwam mocht hem verzilveren. Maar niemand kwam tot pagina 14!. Hoe heet dat boek nou...”

Ik had dat met ’De naam de van de roos’ van Umberto Eco

,,Ja, maar die bedoel ik! Dat is precies het boek dat ik bedoel! Niemand heeft het begrepen. Iedereen gaf het aan een ander.”