Adriana Esmeijer ’Alles van Ian McEwan’

Adriana Esmeijer (1966) is directeur van het Prins Bernhard Cultuurfonds.

Op welke plekken leest u?

„Vrijwel altijd op de bank en soms in bed voor het slapen gaan.”

Waar staan uw boeken?

„In kasten en door het hele huis heen. En ik loop nu naar de boekenkamer, waar de meeste boeken staan. Hier vind je vooral Engelse literatuur, Nederlandse literatuur, poëzie, muziekgeschiedenis en natuurlijk veel boeken over kunst en cultuur, mijn vakgebied.”

Ook thrillers en romans?

„Jawel. Ik lees alles van Elisabeth George en Ian McEwan. In het Engels, omdat ik in principe alleen boeken lees in de oorspronkelijke taal. Het is heel verschillend wat ik lees omdat je smaak verandert.”

Doet u wel eens boeken weg?

„Nooit. Ik ben te veel aan boeken gehecht. Voorin ieder boek dat ik lees, schrijf ik zelfs waar en wanneer ik ze gelezen heb. Ze staan nu twee rijen dik. Dat is lastig zoeken, hoewel alles op alfabet en op onderwerp staat, zoals poëzie, jeugdboeken,studieboeken en reisboeken. Die reisgidsen doe ik trouwens wél eens weg.”

Wat leest u nu?

„Toevallig lees ik op het moment een boek van een auteur die nog voor Trouw heeft geschreven. ’De Russen komen! Geheimen uit de Koude Oorlog’ van Mark Traa.”

En verder?

„Ik ben gek op poëzie. Judith Herzberg, Kees Ouwens, Martinus Nijhof. Dat lees ik allemaal erg graag. En Gerrit Komrij natuurlijk, met 'De Nederlandse poëzie van de 19de en 20ste eeuw in 1000 en enige gedichten'. ”

Nog meer favoriete titels die u te binnen schieten?

„’Heren van de thee’ van Hella Haasse en ’Die Leiden des jungen Werther’ van Goethe.”

Welk genre komt de kast niet in?

„Die kortstondige bestsellers, die zo groots aangeprezen worden in de winkel, daar heb ik niets mee. Maar managementboeken vind ik het allerergste. Je tijd is maar zo beperkt, daarom ben ik ook kritisch in wat ik lees. Als het eerste hoofdstuk van een boek niet goed is, dan stop ik en begin ik aan een ander boek.”

Welk boek is u het meest dierbaar?

„Als er brand uitbreekt, dan is er één boekje dat ik als eerste aan de vuurzee onttrek: ’Kleine gedigten voor kinderen’ van Hieronymus van Alphen. U weet wel, van de beroemde zin ’Jantje zag eens pruimen hangen, o als eieren zo groot’.”